beta Pictoris

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Współrzędne: Astronomia 05h47m17,10s; -51°03'59,00"

beta Pictoris
β Pictoris
Zdjęcie nieba wokół beta Pictoris (ESO/DSS 2)
Zdjęcie nieba wokół beta Pictoris (ESO/DSS 2)
Dane obserwacyjne (J2000)
Gwiazdozbiór Malarz
Rektascensja 05h 47m 17,1s
Deklinacja -51° 03' 59"
Odległość 62,9 ly
19,3 pc
Wielkość obserwowana 3,86m
Charakterystyka fizyczna
Rodzaj gwiazdy gwiazda ciągu głównego (karzeł)
Typ widmowy A5 V
Wielkość absolutna 2,44m
Alternatywne oznaczenia
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

beta Pictoris (β Pictoris, β Pic) – gwiazda ciągu głównego, typu widmowego A5 V w gwiazdozbiorze Malarza, o masie 1,7 masy Słońca. Znajduje się w odległości prawie 63 lat świetlnych od Ziemi. Jest to młoda gwiazda, licząca od 8 do 20 mln lat, otoczona masywnym dyskiem pyłowym, który posiada złożoną strukturę.

Układ beta Pictoris[edytuj | edytuj kod]

Zdjęcie położenia planety beta Pic b z października 2003

Obserwacje sondy IRAS z 1983 roku wykazywały znaczną nadwyżkę promieniowania podczerwonego pochodzącego z beta Pictoris, w stosunku do podobnych gwiazd. To sugerowało, że w otoczeniu gwiazdy znajdują się znaczne ilości pyłu. Obserwacje optyczne przeprowadzone rok później wykazały, że gwiazda otoczona jest dyskiem pyłowym. Późniejsze badania pokazały, że masywny dysk pyłu rozciąga się na ponad tysiąc jednostek astronomicznych od gwiazdy. Zewnętrzne obszary pierścienia są pofałdowane, sugeruje to obecność co najmniej dwóch dużych planet krążących wokół gwiazdy, które mogą się powiększać. Beta Malarza to niemal na pewno inny układ słoneczny w trakcie powstawania[1].

Dysk wokół gwiazdy jest położony w linii obserwacji, co utrudnia wykrycie w nim przerw, wskazujących na obecność planet. Takie ustawienie pozwoliło jednak dostrzec w 2006 roku istnienie drugiego, mniejszego dysku, nachylonego o ok. 5° do dysku głównego. Ta struktura prawdopodobnie jest wynikiem oddziaływania masywnej planety, krążącej po nachylonej orbicie.

W listopadzie 2008 roku zaobserwowano obiekt, który mógł być uznany za planetę krążącą wokół beta Pictoris, choć obserwacje nie dowodziły, że obiekt ten jest grawitacyjnie związany z β Pic. Na zdjęciach wykonanych wiosną 2009 roku okazało się, że obiekt znikł. Został odnaleziony na fotografiach wykonanych jesienią 2009 roku po drugiej stronie gwiazdy, co potwierdziło, że jest to planeta[2].

Planeta beta Pictoris b okrąża gwiazdę w odległości około 9,04+0,82−0,41 j.a., z okresem orbitalnym ok. 20,5+2,9−1,4 lat[3] i ma masę 8+5−2 mas Jowisza[4][5][6].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Praca zbiorowa: Kosmos. Warszawa: Buchmann Sp. z o.o., 2012, s. 430. ISBN 978-83-7670-323-7.
  2. Planeta w ruchu
  3. Bruce Macintosh et al.. The Gemini Planet Imager: First Light. , 2014-03-28. arXiv (ang.). 
  4. Planet imaged closer to star than ever before?. New Scientist, 2008-11-21. [dostęp 2008-11-21].
  5. Beta Pictoris Planet Finally Imaged?. Science Daily, 2008-11-21. [dostęp 2008-11-21].
  6. Dane fizyczne beta Pictoris. The Extrasolar Planets Encyclopaedia. [dostęp 2008-11-25].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]