- Betaniny nie należy mylić z betainą.
| Betanina |
|
|
| Nazewnictwo |
| Nomenklatura systematyczna (IUPAC) |
|
kwas (S-(R*,R*))-4-(2-(2-karboksy-5-(β-D-glukopiranozyloksy)-2,3-dihydro-6-hydroksy-1H-indol-1-ilo)winylo)-2,3-dihydropirydyno-2,6-dikarboksylowy
|
|
| Inne nazwy i oznaczenia |
| E162, czerwień buraczana, betacyjanina |
|
| Ogólne informacje |
| Wzór sumaryczny |
C24H26N2O13 |
| Masa molowa |
550,47 g/mol |
| SMILES |
|
C1C(NC(=CC1=CC=[N+]2C(CC3=CC(=C(C=C32)O)OC4C(C(C(C(O4)CO)O)O)O)C(=O)[O-])C(=O)O)C(=O)O
|
|
| Identyfikacja |
| Numer CAS |
7659-95-2 |
| PubChem |
91559[1] |
Betanina, czerwień buraczana (E162) – organiczny związek chemiczny z grupy glikozydów. Naturalny barwnik spożywczy koloru ciemnoczerwonego do fioletowego, otrzymywany z buraka ćwikłowego[2][3]. W zastosowaniach spożywczych jest nieszkodliwa (zostaje całkowicie wydalona z organizmu wraz z moczem[3]), ale w związku z tym, iż zawiera azotany, jest niezalecana dla dzieci[2].
[edytuj] Zastosowanie
Barwnik ten wykorzystuje się głównie w cukiernictwie, przy produkcji deserów, galaretek, dżemów, lukrecji, a także do barwienia napojów bezalkoholowych oraz kosmetyków[2].
Przypisy
