Betty Stöve

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Betty Stöve
Betty Stöve
Betty Stöve, 1966
Państwo  Holandia
Miejsce zamieszkania Brasschaat
Data i miejsce urodzenia 24 czerwca 1945
Rotterdam
Wzrost 180 cm
Masa ciała 69,8 kg
Gra praworęczna
Gra pojedyncza
Najwyżej w rankingu 5 (3 lipca 1977)
Australian Open 3R (1967, 1980)
Roland Garros 3R (1971, 1973, 1979)
Wimbledon F (1977)
US Open SF (1977)
Gra podwójna
Australian Open SF (1967)
Roland Garros W (1972, 1979)
Wimbledon W (1972)
US Open W (1972, 1977, 1979)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Betty Stöve (ur. 24 czerwca 1945 w Rotterdamie) – holenderska tenisistka, zwyciężczyni dziesięciu turniejów wielkoszlemowych w grze podwójnej i mieszanej, finalistka Wimbledonu w grze pojedynczej, reprezentantka w Pucharze Federacji.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Praworęczna tenisistka holenderska słynęła z atletycznego przygotowania. Ze względu na silny serwis, wolej i bekhend (czemu sprzyjał wzrost 185 cm) jej styl nazywano często „męskim”. Ofensywnie grająca Stöve chętnie kończyła akcje przy siatce, a najlepsze wyniki osiągała na szybkich nawierzchniach i w grze podwójnej.

Miała także znaczące osiągnięcia w singlu. Była mistrzynią Holandii, wygrała dwa turnieje w erze open (Gstaad i Tokio w 1970) oraz turniej w Bristolu w 1966. W 1977 dotarła do finału Wimbledonu, w którym zmierzyła się z rówieśniczką, Brytyjką Virginią Wade. Decydujący mecz z faworytką londyńskiej publiczności przegrała w trzech setach (6:4, 3:6, 1:6). W tym samym roku była też w półfinale US Open, co w sumie dało jej pozycję nr 5. w rankingu światowym WTA.

Wygrała sześć turniejów wielkoszlemowych w deblu. Trzy zwycięstwa odniosła w 1972 – we French Open i na Wimbledonie partnerowała jej Billie Jean King, na US Open Françoise Durr. W 1977 deblową rywalizację w US Open wygrała wspólnie z Martiną Navrátilovą, a w 1979 odniosła dwa zwycięstwa, oba w parze z Wendy Turnbull (French Open, US Open). Wszystkie cztery tytuły mikstowe zdobyła z reprezentantem RPA Frew McMillanem (Wimbledon 1978 i 1981, US Open 1977 i 1978). Ponadto w finałach Wimbledonu w deblu grała w 1973, 1975 (oba występy z Durr), 1976 (z King), 1977 (z Navrátilovą) i 1979 (z Turnbull). W ostatnich latach kariery jej partnerkami deblowymi były Pam Shriver i Hana Mandlíková. Jednocześnie pełniła funkcję trenerki Mandlíkovej.

W latach 1964-1983 broniła barw narodowych w Pucharze Federacji. Bilans jej występów wynosi 45 wygranych i 15 porażek. Stöve aktywnie działała na rzecz równouprawnienia zawodowego tenisistek. Przez pewien czas kierowała organizacją Women's Tennis Association, a w 1979 została pierwszą kobietą wybraną do władz Międzynarodowej Federacji Tenisowej.

Wygrane turnieje wielkoszlemowe[edytuj | edytuj kod]

Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

  • 1972 French Open, Wimbledon (oba z Billie Jean King), US Open (z Françoise Durr)
  • 1977 US Open (z Martiną Navrátilovą)
  • 1979 French Open, US Open (oba z Wendy Turnbull)

Gra mieszana[edytuj | edytuj kod]

(wszystkie tytuły z Frew McMillanem):

  • 1977 US Open
  • 1978 Wimbledon, US Open
  • 1981 Wimbledon

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]