Betuel (postać biblijna)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Betuel (hebr. בְּתוּאֵל „dom Boga”) – postać biblijna ze Starego Testamentu, jeden z ośmiu synów Nachora i Milki, bratanek Abrahama (Rdz 22,20-22).

Nazywany jest w Biblii „Aramejczykiem z Paddan-Aram” (Rdz 25,20; 28,5). Był ojcem Labana oraz Rebeki, żony Izaaka. Wraz z synem pobłogosławił związkowi córki z Izaakiem (Rdz 24,50-52).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • The New Unger's Bible Dictionary. edited by Merrill F. Unger and R. K. Harrison. Chicago: Moody Press, 2005. ISBN 9780802490667.


Ojciec
Nachor
Gutenberg Bible.jpg Postać biblijna
Występuje w księgach: Rdz
Gutenberg Bible.jpg Synowie
Laban