Bezpieczeństwo ruchu drogowego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Bezpieczeństwo ruchu drogowego (w skrócie BRD) – powszechnie używana nazwa określająca zarówno zbiór zasad dotyczących bezpiecznego poruszania się po drogach, jak również osobna dziedzina wiedzy zajmująca się kształtowaniem właściwych warunków ruchu drogowego. Na BRD składają się zagadnienia z zakresu nadzoru nad ruchem drogowym, organizacji ruchu drogowego, szkolenia i egzaminowania kierowców, psychologii transportu, ratownictwa medycznego, stanu technicznego i wymagań wobec pojazdów, dróg i oznakowania, a także promowania pożądanych zachowań u uczestników ruchu drogowego.

Instytucjonalnie rola BRD wyrastała na marginesie struktur aparatu państwa odpowiadających za bezpieczeństwo (wydziały ruchu drogowego milicji i policji), transport (Instytut Transportu Samochodowego) i budowę dróg (zarządcy dróg),

BRD w Polsce[edytuj | edytuj kod]

Pomimo bardzo złego stanu bezpieczeństwa na drogach nie powstały w Polsce rządowe agencje wyspecjalizowane w ocenie stanu BRD odpowiadające za koordynacje działań prawno-organizacyjnych i badawczych zmierzających do poprawy sytuacji (np. odpowiedniki amerykańskiego National Highway Traffic Safety Administration (NHTSA)). Za monitorowanie stanu BRD i kształtowanie polityki w tym zakresie odpowiadają kolegialne ciała społeczne: na szczeblu rządowym jest to Krajowa Rada Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego, międzyresortowy organ doradczy i pomocniczy Rady Ministrów w sprawach bezpieczeństwa ruchu drogowego. W jego skład wchodzą osoby wskazane w Prawie o ruchu drogowym – m.in. minister infrastruktury. We wszystkich województwach działają regionalne odpowiedniki KR BRD – Wojewódzkie Rady BRD. W ich skład wchodzą m.in. marszałek, wojewoda, komendant wojewódzki policji itp.

Piętą achillesową polskiego systemu BRD jest niewydolny system finansowania na poziomie zupełnie nieadekwatnym do strat generowanych przez wypadki (w województwach jedyne środki przeznaczane na BRD pochodzą z zysków wypracowanych przez Wojewódzkie Ośrodki Ruchu Drogowego podczas egzaminowania kierowców) i brak wyspecjalizowanych instytucji państwa, dla których BRD jest głównym i pierwszoplanowym przedmiotem działalności. Kadencyjność rad powiązanych z konkretnymi stanowiskami w administracji rządowej i samorządowej utrudnia realizację działań długofalowych i powoduje, że o kształcie wielu inicjatyw decydują osoby bez należytego przygotowania zawodowego, doświadczenia i specjalistycznej wiedzy.

Od 2005 do 2011 roku, Krajowa Rada BRD nie podjęła żadnej uchwały, ograniczając się do tworzenia sprawozdań z działań realizowanych na rzecz BRD w Polsce i kilku kampanii medialnych m.in. „Ostatni wyskok”, „Piłeś – nie prowadź!”, „Piłeś? Nie jedź!”. Zróżnicowaną aktywność wykazują rady wojewódzkie, w prace których zaangażowało się wielu specjalistów i pasjonatów BRD.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]