Bezpośrednia synteza cyfrowa
Bezpośrednia synteza cyfrowa, DDS (ang. Direct Digital Synthesis) – jest całkowicie cyfrową metodą generowania sygnałów o dowolnych kształtach i częstotliwościach bez udziału elementów analogowych w układzie generatora.
Podstawowy układ DDS zawiera kontroler (procesor sterujący), pamięć RAM, wzorzec częstotliwości (oparty zwykle na rezonatorze kwarcowym), licznik i przetwornik cyfrowo-analogowy (z ang. Digital to Analog Converter, DAC). Aby urządzenie zadziałało należy je najpierw zaprogramować, a następnie uruchomić. Programowanie polega na wypełnieniu pamięci danymi, które później w fazie pracy kontroler odczytuje i kieruje do przetwornika cyfrowo-analogowego, na którego wyjściu pojawia się sygnał analogowy. Sygnał ten jest ostatecznie filtrowany w analogowym filtrze dolnoprzepustowym.
DDS znajduje zastosowanie w generatorach sygnałowych, generatorach funkcji, generatorach lokalnych w systemach komunikacyjnych, mieszaczach i modulatorach[1]. Współczesne układy DDS wytwarzają przebiegi o częstotliwościach do 1 GHz i rozdzielczości do 48 bitów[2]
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ DDS Controls Waveforms in Test, Measurement, and Communications.. Analog Devices Corporation. [dostęp 2010-02-03].
- ↑ Direct Digital Synthesis (DDS). Analog Devices Corporation. [dostęp 2010-02-03].
