Bezwodnik ftalowy
| Bezwodnik ftalowy | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Nazewnictwo | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Wzór sumaryczny | C8H4O3 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Inne wzory | C6H4(CO)2O | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Masa molowa | 148,12 g/mol | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Wygląd | białe płatki[3] | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Numer CAS | 85-44-9 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| PubChem | 6811[5] | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Podobne związki | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Podobne związki | benzofuran, ftalimid, ninhydryna, sacharyna | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Ten artykuł od 2010-08 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Bezwodnik ftalowy – organiczny związek chemiczny, bezwodnik kwasu ftalowego. Bezbarwne ciało stałe krystalizujące w formie igieł, słabo rozpuszczalne w wodzie, alkoholu etylowym i eterze dietylowym, dobrze w estrach i ketonach. Pod wpływem wilgoci ulega hydrolizie do kwasu ftalowego.
Otrzymywanie [edytuj]
Po raz pierwszy otrzymany w 1836 roku przez Augusta Laurenta w wyniku katalitycznego utleniania naftalenu, którą to metodę stosuje się do dziś. Obecnie głównym źródłem przemysłowym jest utlenianie ortoksylenu.[6] Bezwodnik można go także uzyskać bezpośrednio poprzez dehydratację kwasu ftalowego:
Zastosowanie [edytuj]
Stosowany jako substrat do produkcji plastyfikatorów będących głównie estrami ftalowymi i wypełniaczy do polimerów oraz barwników. W wyniku kondensacji z fenolem tworzy fenoloftaleinę, używaną jako wskaźnik kwasowo-zasadowy. Ważnym zastosowaniem jest produkcja antrachinonu i jego pochodnych, w wyniku acylowania Friedla-Craftsa z benzenem i dehydratacji powstającego ketokwasu kwasem siarkowym[7]
W reakcji ze stężonym amoniakiem daje ftalimid, ważny substrat syntezy Gabriela: ![]()
W wyniku reakcji z wodą hydrolizuje do kwasu ftalowego. Z zasadami tworzy sole, z alkoholami estry – ftalany.
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 Department of Chemistry, The University of Akron: Phthalic anhydride (ang.). [dostęp 2012-03-23].
- ↑ 2,0 2,1 Bezwodnik ftalowy (ang.) w bazie ChemIDplus. United States National Library of Medicine. [dostęp 2012-03-23].
- ↑ 3,0 3,1 Bezwodnik ftalowy (pol.). Karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich dla Polski.
- ↑ 4,0 4,1 Informacje o klasyfikacji i oznakowaniu substancji wg Rozporządzenia 1272/2008, zał. VI: Bezwodnik ftalowy (pol.) w bazie European chemical Substances Information System. Instytut Ochrony Zdrowia i Konsumenta. [dostęp 2012-03-23].
- ↑ Bezwodnik ftalowy – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
- ↑ Sulzer Chemtech - Phthalic anhydride production
- ↑ Anthrachinonfarbstoffe