Biała herbata

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Listki herbaty bai hao yin zhen

Biała herbata (chiń.: 白茶; pinyin: báichá) – napój przyrządzany z pąków liściowych i młodych listków specjalnej odmiany herbaty chińskiej (Camellia sinensis), zbieranych wczesną wiosna, a następnie suszonych metodą naturalną na słońcu, przez co fermentacja jest minimalna. Listki i pąki liściowe, w odróżnieniu od herbaty zielonej, nie są formowane, zachowując swój naturalny kształt[1].

Podobnie jak zielona herbata, zawiera polifenole i inne substancje wpływające korzystnie na zdrowie[2]. Tradycyjnie produkowana jest zwłaszcza w na północy chińskiej prowincji Fujian, lecz ostatnio wytwarza się ją również poza Chinami, szczególnie w Indiach.

Wbrew nazwie napój nie jest biały, ma barwę bladożółtą. Smak delikatny, pozbawiony goryczy.

Odmiany herbaty białej[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Robert Tomczyk: Zapiski o herbacie. Warszawa: Fu Kang, 2009, s. 87. ISBN 978-83-922634-4-9.
  2. Science Daily (ang.). 2001–. [dostęp 2012-12-18].