Białe Błota (powiat bydgoski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Białe Błota
Herb
Herb Białych Błot
Kościół pw. Chrystusa Dobrego Pasterza
Kościół pw. Chrystusa Dobrego Pasterza
Państwo  Polska
Województwo kujawsko-pomorskie
Powiat bydgoski
Gmina Białe Błota
Wysokość 70 m n.p.m.
Liczba ludności (2011) 6 104
Strefa numeracyjna (+48) 52
Kod pocztowy 86-005
Tablice rejestracyjne CBY
SIMC 0079496
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa kujawsko-pomorskiego
Białe Błota
Białe Błota
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Białe Błota
Białe Błota
Ziemia 53°05′56″N 17°54′58″E/53,098889 17,916111Na mapach: 53°05′56″N 17°54′58″E/53,098889 17,916111
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa miejscowości
Zabudowa
Szkoła Podstawowa im. Juliusza Verne'a
Hotel Sylwana w Białych Błotach
Prefabet - Białe Błota S.A.
Leśna ścieżka dydaktyczna "Białe Błota" nadleśnictwa Bydgoszcz

Białe Błota (Bialoblott – 1802, 1867, Weißfelde - 1910) – duża wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie bydgoskim, siedziba gminy Białe Błota. W latach 1950-1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa bydgoskiego.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Pod względem fizyczno-geograficznym osiedle leży w obrębie makroregionu Pradolina Toruńsko-Eberswaldzka, w mezoregionie Kotlina Toruńska i mikroregionie Miasto Bydgoszcz Południowe (IX terasa 69-70 m n.p.m)[1].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Białe Błota mają charakter wsi podmiejskiej, położonej 2 km od granic Bydgoszczy. Miejscowość dysponuje m.in. przedszkolem, szkołą podstawową i gimnazjum, ośrodkiem zdrowia, domem kultury, aptekami, pocztą, oddziałami banków, obiektami sportowymi, dyskontami handlowymi oraz licznymi przedsiębiorstwami. Na południowym obrzeżu Białych Błot znajduje się węzeł dróg krajowych: nr 5 i nr 10 oraz drogi wojewódzkiej nr 223.

Rekreacja[edytuj | edytuj kod]

Zapleczem rekreacyjnym Białych Błot jest Puszcza Bydgoska otaczająca miejscowość z trzech stron. W sąsiedztwie miejscowości znajduje się leśna ścieżka dydaktyczna nadleśnictwa Bydgoszcz, oddana do użytku 18 października 1999r. Posiada ona 13 przystanków tematycznych[2]. Na północ od Białych Błot leżą Łąki Podprądy, odwadniane przez Strugę Młyńską, natomiast na południu – Bydgoskie Łąki Nadnoteckie, wśród których płynie Noteć i Kanał Górnonotecki. Na zachód od miejscowości zlokalizowane jest Jezioro Jezuickie Małe.

Północnymi obrzeżami Białych Błot przebiega szlak turystyczny zielony szlak turystyczny im. red. W. Rzeźniackiego, wiodący z bydgoskiego Błonia lasami do wsi Tur[3].

Historia[edytuj | edytuj kod]

W XVIII wieku bydgoska Rada Miejska wydzierżawiła w Białych Błotach folwark, który w 1742 r. przynosił miastu 133 zł rocznego dochodu[4]. W 1772 r. rada miejska wydzierżawiła Katarzynie i Janowi Freydrychom kolejny grunt położony nad „polem białobłockim” celem założenia tam folwarku Czajka (Czaikeblotte - 1789, Kiewitzblott - 1867)[4]. Folwark Białe Błota położony był na południowy wschód od Jeziora Jezuickiego Małego, podczas gdy osada Czajka w rejonie obecnie zajmowanym przez Prefabet.

W XIX wieku wyodrębniła się gmina Białe Błota. W 1874 r. według danych rejencji bydgoskiej w Białych Błotach mieszkało 266 osób, natomiast "Słownik geograficzny Królestwa Polskiego" podał za rok 1884 187 mieszkańców. Miejscowość obejmowała wówczas folwarki Białe Błota, Czajki, Czajczebłota, Jasiniec oraz Biedaszkowo[5]. Kolejny spis z 1885 r. wykazał, że na terenie Białych Błot było 29 budynków i 210 mieszkańców, w tym 5 katolików, natomiast na terenie Czajki - 10 budynków i 71 mieszkańców, w tym 14 katolików i 54 ewangelików[4]. W 1895 r. przez Białe Błota poprowadzono linię kolejową z Bydgoszczy do Żnina; przedłużenie tej linii przez Kcynię i Wągrowiec stworzyło drugą linię z Bydgoszczy do Poznania (1908).

Po II wojnie światowej rozważano włączenie Białych Błot do Bydgoszczy. W latach 50. w granicach miasta zalazły się m.in. takie miejscowości jak: Prądy, Osowa Góra, Opławiec. Do czasu budowy Bydgoskiego Kombinatu Budowanego „Wschód” na Siernieczku, Zakłady Prefabet w Białych Błotach były głównym dostarczycielem elementów prefabrykowanych do montażu bydgoskich osiedli mieszkaniowych m.in. Błonia i innych osiedli zrealizowanych w latach 60. i 70.

W planie ogólnym zagospodarowania przestrzennego Bydgoszczy, uchwalonym w 1964 r., w którym podzielono miasto na nowe jednostki urbanistyczne i wskazano zasady rozwoju miasta na następne 20 lat – w sferze zainteresowań znalazła się także jednostka urbanistyczna Białe Błota o obszarze 380 ha o zaludnieniu 1,1 tys. osób, przewidywana do zespolenia z Bydgoszczą. W planie przeznaczono ją do zabudowy jednorodzinnej obok takich jednostek jak: Jary, Miedzyń, Osowa Góra (górny taras), Czyżkówko, Opławiec, Jachcice, Piaski, Górzyskowo, Biedaszkowo, Bielice, Glinki. Do 1980 r. na terenie Białych Błot planowano podwojenie liczby mieszkańców[6]. Ponieważ główny impet budownictwa mieszkaniowego skierowano na osiedla górnego tarasu miasta oraz w kierunku dzielnicy wschodniej, w latach 70. dokonano poszerzeń terytorium miasta w kierunku wschodnim i północnym. Białe Błota znalazły się na uboczu zainteresowań miasta, tym bardziej że istniały rezerwy terenów pod budownictwo jednorodzinne na innych osiedlach. Kolejny plan zagospodarowania przestrzennego uchwalony w latach 70. przewidywał nowe tereny pod zabudowę (osiedli mieszkaniowych, zakładów przemysłowych, obiektów usługowych, urządzeń sportu i wypoczynku, urządzeń inżynierskich oraz komunikacji) w Fordonie, Osielsku-Maksymilianowie oraz Łęgnowie nad Wisłą[6]. Dominującą funkcją jednostki urbanistycznej Białe Błota miało być ekstensywne mieszkalnictwo i przemysł. Plan przewidywał wzrost liczby ludności w 1990 r. do 8,5 tys., a liczby miejsc pracy do 2,7 tys.[6] Z uwagi na rozkład priorytetów polityki miejskiej, starania w celu włączenia Białych Błot do terytorium miasta pozostawiono na okres późniejszy.

W latach 90. rozpoczął się gwałtowny proces suburbanizacji okolic Bydgoszczy, których Białe Błota były jednym z głównych beneficjentów. W ciągu 20-lecia po 1990 r. ludność miejscowości podwoiła się. Atrakcyjności osiedleńczej Białych Błot sprzyjały: bliskość komunikacyjna Bydgoszczy, atrakcyjne przyrodniczo otoczenie (lasy), niższe ceny działek budowlanych.

Infrastruktura[edytuj | edytuj kod]

Obiekty sakralne[edytuj | edytuj kod]

  • kościół Chrystusa Dobrego Pasterza
  • cmentarz komunalny

Oświata[edytuj | edytuj kod]

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

  • Prefabet Białe Błota S.A.
  • Stalwent
  • Hydrapress Sp. z o.o.
  • Horpol
  • abt FAAC partner Bydgoszcz

Sport[edytuj | edytuj kod]

  • Klub Piłkarski GKS "Spójnia" Białe Błota [7]
  • Klub Lekkoatletyczny UKS "Czapla" Białe Błota
  • boisko Orlik 2012

Komunikacja miejska[edytuj | edytuj kod]

Przez Białe Błota przejeżdża autobus linii międzygminnej 91 oraz 92[8].

Wspólnoty wyznaniowe[edytuj | edytuj kod]

W miejscowości znajduje się kościół, który jest siedzibą parafii Chrystusa Dobrego Pasterza. W strukturze kościoła rzymskokatolickiego parafia należy do metropolii gnieźnieńskiej, diecezji bydgoskiej, dekanatu Białe Błota. We wsi Białe Błota zlokalizowane są dwa zamknięte cmentarze ewangelickie[9][10]. W miescowości znajduje się też Chrześcijański Zbór Świadków Jehowy - Białe Błota[11].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Środowisko przyrodnicze Bydgoszczy. Praca zbiorowa pod red. Józefa Banaszaka, Wydawnictwo Tanan. Bydgoszcz 1996
  2. http://stona50.byethost10.com/epoka/e65301.html dostęp 15-01-2013
  3. Bykowski Włodzimierz: Weekend w drodzie - interaktywny przewodnik rowerowy okolic Bydgoszczy. Wydawnictwo Apeiron. Bydgoszcz 1999. ISBN 83-911441-0-0
  4. 4,0 4,1 4,2 Aneks nr 2. Zarys dziejów osad miejskich oraz miejscowości przyłączonych do Bydgoszczy do 1939 roku. [w:] Historia Bydgoszczy. Tom II. Część pierwsza 1920-1939: red. Marian Biskup: Bydgoszcz: Bydgoskie Towarzystwo Naukowe 1999. ISBN 83-901329-0-7, str. 852-873
  5. Małgorzata Święcicka (red.) "Polszczyzna bydgoszczan: historia i współczesność". t. 2. Wydawnictwo Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego, Bydgoszcz 2005
  6. 6,0 6,1 6,2 Grad-Kołaczyńska Aurelia: Bydgoszcz w planach ogólnych zagospodarowania przestrzennego. [w:] Kronika Bydgoska VII
  7. Spójnia Białe Błota
  8. ZDMiKP Bydgoszcz
  9. Zapomnieni - zdjęcia pierwszego cmentarza. [dostęp 29-12-2011].
  10. Zapomnieni - zdjęcia drugiego cmentarza. [dostęp 29-12-2011].
  11. Dane według wyszukiwarki zborów na oficjalnej stronie Świadków Jehowy (www.jw.org), dostęp z 5 czerwca 2014.