Białe tango

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Białe tango
Gatunek serialu dramat obyczajowy
Kraj produkcji  Polska
Oryginalny język polski
Twórcy Laura Łącz
Tatiana Sosna-Sarno
Dorota Stalińska
Anna Ciepielewska
Halina Wyrodek
Grażyna Staniszewska
Ewa Wiśniewska
Barbara Rachwalska
Liczba odcinków 8
Liczba serii 1
Produkcja
Produkcja Centralna Wytwórnia Programów i Filmów Telewizyjnych Poltel (Warszawa)
Reżyseria Janusz Kidawa
Scenariusz Maria Nurowska
Janusz Anderman
Muzyka Piotr Marczewski
Zdjęcia Henryk Janas
Scenografia Wojciech Majda
Czas trwania odcinka 53-62
Emisja
Stacja telewizyjna Telewizja Polska
Lata emisji 1982
Data premiery 6 sierpnia 1982
Portal Portal Seriale telewizyjne

Białe tango — polski serial obyczajowy wyprodukowany po raz pierwszy w 1981 roku, emitowany w r. 1982, w reżyserii Janusza Kidawy. Scenariusz napisali Maria Nurowska i Janusz Anderman.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Każdy odcinek serialu ukazuje losy jednej z kobiet, pracownic pewnego zakładu.

Magda Chojnacka jest matką samotnie wychowującą synka. To młoda, urodziwa kobieta, pracuje w sekretariacie dyrektora. Studiuje zaocznie. W szkole poznaje Wieśka, w którym się zakochuje, ma nadzieję, że z nim ułoży sobie życie. Okazuje się jednak, że Wiesiek nie ma zamiaru wychowywać nie swoje dziecko.

Jola to młoda dziewczyna, która pracuje w sekretariacie na pół etatu. Pochodzi z małego miasteczka i przyjechała do Warszawy, by spełnić swoje marzenia o studiach, karierze i zamążpójściu. Nic z tych planów nie wyszło. Pojawia się jednak kolejna szansa. Dziewczynie marzy nadal się wielki świat, chciałaby pracować jako modelka. Uważa, że w takiej sytuacji nie może sobie komplikować życie. Kiedy więc okazuje się, że zaszła w ciążę, decyduje się na aborcję, nie konsultując tej decyzji ze swoim partnerem Jurkiem. Przekonuje się jednak, że Jurek chciał się ustatkować, założyć rodzinę i prowadzić zwykłe, stabilne życie. Jola wkrótce zostaje znowu sama.

Bohaterką kolejnego odcinka jest Teresa (nazywana też Ewą). Wraz z mężem Piotrem mają problemy mieszkaniowe. Kobieta ma żal do męża, że jest on niezaradny w życiu. Gdy nie mają gdzie mieszkać, Piotr przeprowadza się do swoich rodziców, nie martwiąc się o to, jak poradzi sobie żona. Podczas gdy on żyje w luksusie, ona walczy o mieszkanie. Kiedy kobieta otrzymuje przydział na mieszkanie, odpłaca mężowi pięknym za nadobne i po prostu wyrzuca go. Na wybaczenie zdobywa się dopiero wtedy, gdy rodzi jego dziecko.

Zofia Majewska prowadzi ustabilizowane życie, dzieląc je pomiędzy pracę w przychodni zakładowej, gdzie jest lekarką, a życiem rodzinnym — dbaniem o dom, męża Jerzego i dorastające córki. Pewnego dnia przeżywa szok, gdy mąż oświadcza, że chce sobie ułożyć życie z inną kobietą. Po głębszym zastanowieniu godzi się z tym i wyraża zgodę na rozwód. Dochodzi też do wniosku, że jej małżeństwo tak naprawdę nie należało do udanych. Kiedy dowiaduje się, że Jerzy jest poważnie chorym nie waha się mu pomóc. Nie zgadza się jednak na jego powrót na łono rodziny.

Jadwiga jest laborantką, ma męża i troje dzieci, mieszkają w bardzo małym mieszkaniu, które dzielą dodatkowo ze starym ojcem. Kobieta dzielnie znosi życiowe trudy i przeciwności. Wielkie nadzieje pokłada w najstarszej córce, która uczy się gry na skrzypcach. Jednak marzenia o karierze skrzypaczki giną bezpowrotnie, gdy ważny koncert okazuje się nieudany.

Irena Zdanowska jest inżynierem. Jej córka, Basia, jest poważnie chora na serce, ma jednak dosyć uciążliwie nadopiekuńczej troski samotnie wychowującej ją matki. Postanawia poddać się operacji, by zacząć normalnie żyć, ale matka nie wyraża na to zgody. Boi się, że operacja mogłaby pogorszyć stan Basi lub nawet zakończyć się jej zgonem. Dziewczyna pragnie jednak za wszelką cenę postawić na swoim.

Anna Pawłowicz to dyrektorka zakładu, kobieta sukcesu. Myliłby się jednak ten, uważa, że Anna jest szczęśliwa, mając świetną pracę i pieniądze. Od pewnego czasu w jej małżeństwie nie układa się dobrze, mąż stał się wobec niej obojętny. Kobieta przypuszcza, że z biegiem czasu postarzała się i stała się mniej atrakcyjna. Sądzi, iż jedynym wyjściem jest operacja plastyczna. Odradza jej to znajomy lekarz, ale Anna nie zmienia zdania. Przyjaciel w końcu posługuje się podstępem i dyrektorka jest przekonana, że zabieg został wykonany. Czuje się znowu piękna i młoda, nabiera pewności siebie i wierzy, że mąż znowu ją pokocha. Gdy dociera do domu, zastaje tam jednak męża w niedwuznacznej sytuacji z kochanką.

Eugenia Lis pracuje w zakładzie na stanowisku magazynierki. Jest wdową, pochowała też syna. Jej zmartwieniem jest to, by została pochowana obok męża i syna, a to spory wydatek. Aby zdobyć potrzebne fundusze, postanawia zamienić mieszkanie na mniejsze. Poznaje przy tym Stanisława, z którym zaczyna się spotykać. Wkrótce znowu szuka mieszkania — tym razem większego, w którym mogłaby zamieszkać ze Stanisławem.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Główne role[edytuj | edytuj kod]

Dalsza obsada[edytuj | edytuj kod]

i inni

Muzyka w serialu[edytuj | edytuj kod]

Muzykę do serialu napisał Piotr Marczewski. Jest on również autorem piosenki "Białe tango", którą usłyszeć można w czołówce. Tekst do niej napisał J. Anderman, a nagrała ją Halina Kunicka.

W serialu wykorzystano też inne utwory instrumentalne oraz piosenki, które były popularne na przełomie lat 70. i 80.

Lista odcinków[edytuj | edytuj kod]

  1. Druga miłość
  2. Na pół etatu
  3. Klucz
  4. Choroba serca
  5. Koncert
  6. Decyzja
  7. Podróż służbowa
  8. Oferta

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]