Białka S-100

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Białka S100 – rodzina niskocząsteczkowych białek komórek kręgowców, charakteryzujących się obecnością dwóch motywów strukturalnych typu helisa-skręt-helisa, które wykazują powinowactwo do jonów wapnia. W komórkach białka te występują jako antyrównoległe homo- i heterodimery, lub rzadziej w postaci bardziej złożonych oligomerów[1]. Opisano przynajmniej 21 białek należących do tej rodziny. Nazwa wzięła się stąd, że w neutralnym pH białka S100 są w 100% rozpuszczalne (ang. soluble) w roztworze siarczanu amonu. Większość białek należących do rodziny S100 jest kodowanych przez geny zlokalizowane w obrębie loci kompleksu EDC (ang. epidermal differentiation complex) na długim ramieniu chromosomu pierwszego[2][3].

Przypisy

  1. RL. Eckert, AM. Broome, M. Ruse, N. Robinson i inni. S100 proteins in the epidermis. „J Invest Dermatol”. 123 (1), s. 23-33, 2004. doi:10.1111/j.0022-202X.2004.22719.x. PMID 15191538. 
  2. BD. Hardas, X. Zhao, J. Zhang, X. Longqing i inni. Assignment of psoriasin to human chromosomal band 1q21: coordinate overexpression of clustered genes in psoriasis. „J Invest Dermatol”. 106 (4), s. 753-758, 1996. PMID 8618016. 
  3. R. Wicki, I. Marenholz, D. Mischke, BW. Schäfer i inni. Characterization of the human S100A12 (calgranulin C, p6, CAAF1, CGRP) gene, a new member of the S100 gene cluster on chromosome 1q21. „Cell Calcium”. 20 (6), s. 459-464, 1996. PMID 8985590.