Białogłowik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Białogłowik
Colonia colonus[1]
(Vieillot, 1818)
Białogłowik
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd tyrankowce
Rodzina tyrankowate
Podrodzina tyranki
Plemię Myiarchini
Rodzaj Colonia
J. E. Gray, 1827
Gatunek białogłowik
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Białogłowik (Colonia colonus) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny tyrankowatych. Jedyny przedstawiciel rodzaju Colonia. Występuje od Hondurasu po Argentynę. Niezagrożony wyginięciem.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Dla okazu należącego do kolekcji Fredericka Vavasoura McConnella wymiary są następujące: całkowita długość ciała 270 mm, dziób 8 mm (szerokość u nasady 9 mm), skrzydło 86 mm, dwie wewnętrzne sterówki 186 mm (pozostałe 56 mm), skok 14 mm. Upierzenie w większości czarne, jedynie obszar biegnący z wierzchu głowy od dzioba do karku oraz kuper białoszare. Samicę cechują znacznie krótsze sterówki[3].

Zasięg występowania i podgatunki[edytuj | edytuj kod]

Wyróżnia się następujące podgatunki[4]:

  • C. c. leuconota (Lafresnaye, 1842) – południowo-wschodni Honduras do zachodniej Kolumbii i zachodniego Ekwadoru
  • C. c. fuscicapillus (Sclater, PL, 1862) – centralna Kolumbia do północnego Ekwadoru i północno-wschodniego Peru
  • C. c. poecilonota (Cabanis, 1849) – południowo-wschodnia Wenezuela, Gujana Francuska oraz Gujana
  • C. c. niveiceps Zimmer, 1930 – południowo-wschodni Ekwador, Peru i północna Boliwia
  • C. c. colonus (Vieillot, 1818) – centralna i wschodnia Brazylia, wschodni Paragwaj i północno-wschodnia Argentyna

Behawior[edytuj | edytuj kod]

W trakcie wołania lub śpiewu białogłowik często kiwa ogonem. W trakcie zalotów odzywa się prrri, bi-bibi. Między sobą ptaki z pary odzywają się syczącym czip. Pożywienie stanowią bezkręgowce, głównie błonkówki (Hymenoptera) (np. pszczoły z rodzaju Trigona) oraz chrząszcze (Coleoptera). Poluje z bazą wylotową z wystającej gałęzi, czasem w parach lub grupach rodzinnych. Przebywa blisko kolonii pszczół, by mieć łatwy dostęp do pożywienia[5].

Lęgi[edytuj | edytuj kod]

W Ameryce Środkowej i większości zasięgu okres lęgowy trwa od marca do lipca, w Argentynie zaś w październiku i listopadzie. Gniazdo znajduje się w dziupli, 8-30 m nad ziemią. Wyściełane jest suchymi liśćmi. W lęgu 2-3 jaja, inkubacja trwa 13-14 dni. Wysiaduje jedynie samica. Młode są karmione przez obojga rodziców, nabywają pełne upierzenie w wieku 15-20 dni[5].

Przypisy

  1. Colonia colonus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Colonia colonus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  3. Charles Chubb: The Birds of British Guiana. T. 2. Taylor & Francis, 1921, s. 142.
  4. Frank Gill, David Donsker (red.): Tyrant flycatchers (ang.). IOC World Bird List: Version 5.1. [dostęp 2015-02-24].
  5. 5,0 5,1 Nicole Bouglouan: Long-tailed Tyrant. Oiseaux-Birds, 22 października 2012.