Białogłowik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Białogłowik
Colonia colonus[1]
(Vieillot, 1818)
Białogłowik
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd pierwowróblowce
Rodzina tyrankowate
Rodzaj Colonia
Gatunek białogłowik
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Białogłowik (Colonia colonus) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny tyrankowatych. Jedyny przedstawiciel rodzaju Colonia. Występuje od Hondurasu po Argentynę. Niezagrożony wyginięciem.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Dla okazu należącego do kolekcji Fredericka Vavasoura McConnella wymiary są następujące: całkowita długość ciała 270 mm, dziób 8 mm (szerokość u nasady 9 mm), skrzydło 86 mm, dwie wewnętrzne sterówki 186 mm (pozostałe 56 mm), skok 14 mm. Upierzenie w większości czarne, jedynie obszar biegnący z wierzchu głowy od dzioba do karku oraz kuper białoszare. Samicę cechują znacznie krótsze sterówki[3].

Zasięg występowania i podgatunki[edytuj | edytuj kod]

Wyróżnia się następujące podgatunki[4]:

  • C. c. leuconota (Lafresnaye, 1842) – południowo-wschodni Honduras do zachodniej Kolumbii i zachodniego Ekwadoru
  • C. c. fuscicapillus (Sclater, PL, 1862) – centralna Kolumbia do północnego Ekwadoru i północno-wschodniego Peru
  • C. c. poecilonota (Cabanis, 1849) – południowo-wschodnia Wenezuela, Gujana Francuska oraz Gujana
  • C. c. niveiceps Zimmer, 1930 – południowo-wschodni Ekwador, Peru i północna Boliwia
  • C. c. colonus (Vieillot, 1818) – centralna i wschodnia Brazylia, wschodni Paragwaj i północno-wschodnia Argentyna

Behawior[edytuj | edytuj kod]

W trakcie wołania lub śpiewu białogłowik często kiwa ogonem. W trakcie zalotów odzywa się prrri, bi-bibi. Między sobą ptaki z pary odzywają się syczącym czip. Pożywienie stanowią bezkręgowce, głównie błonkówki (Hymenoptera) (np. pszczoły z rodzaju Trigona) oraz chrząszcze (Coleoptera). Poluje z bazą wylotową z wystającej gałęzi, czasem w parach lub grupach rodzinnych. Przebywa blisko kolonii pszczół, by mieć łatwy dostęp do pożywienia[5].

Lęgi[edytuj | edytuj kod]

W Ameryce Środkowej i większości zasięgu okres lęgowy trwa od marca do lipca, w Argentynie zaś w październiku i listopadzie. Gniazdo znajduje się w dziupli, 8-30 m nad ziemią. Wyściełane jest suchymi liśćmi. W lęgu 2-3 jaja, inkubacja trwa 13-14 dni. Wysiaduje jedynie samica. Młode są karmione przez obojga rodziców, nabywają pełne upierzenie w wieku 15-20 dni[5].

Przypisy

  1. Colonia colonus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Colonia colonus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  3. Charles Chubb: The Birds of British Guiana. T. 2. Taylor & Francis, 1921, s. 142.
  4. F. Gill & D. Donsker: Tyrant Flycatchers & cotingas. IOC World Bird List (v3.5). [dostęp 7 października 2013].
  5. 5,0 5,1 Nicole Bouglouan: Long-tailed Tyrant. Oiseaux-Birds, 22 października 2012.