Białorzytka saharyjska
| Białorzytka saharyjska | |
| Oenanthe leucopyga[1] | |
| (Brehm, 1855) | |
 |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ptaki |
| Podgromada | Neornithes |
| Nadrząd | neognatyczne |
| Rząd | wróblowe |
| Rodzina | muchołówkowate |
| Rodzaj | Oenanthe |
| Gatunek | białorzytka saharyjska |
| Synonimy | |
|
|
| Podgatunki | |
|
|
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3] | |
 |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Białorzytka saharyjska (Oenanthe leucopyga) – gatunek ptaka z rodziny muchołówkowatych (Muscicapidae). Zamieszkuje kamieniste tereny pustynne od Sahary poprzez Arabię Saudyjską aż do Iraku.
Systematyka [edytuj]
Wyróżniono trzy podgatunki O. leucopyga[4][2]:
- Oenanthe leucopyga aegra – północno-zachodnia Afryka do zachodniego Egiptu.
- Oenanthe leucopyga leucopyga – Dolina Nilu w Egipcie i północno-środkowy i północno-wschodni Sudan do Erytrei i Dżibuti.
- Oenanthe leucopyga ernesti – północno-wschodni Egipt do środkowej Arabii Saudyjskiej i Jemenu.
Wygląd [edytuj]
Ptak nieco mniejszy od szpaka, osiąga długość 17–18 cm. Ubarwienie czarne, na czubku głowy i w tylnej dolnej części ciała biały.
Rozmnażanie [edytuj]
Ze względu na wysokie temperatury podłoża w gorącym klimacie rozmnażanie odbywa się w specjalnie skonstruowanych gniazdach. Białorzytka saharyjska buduje je z kawałków piaskowca, który wyposażony jest w specjalny system chłodzący. Zaczyna budowę w cieniu większego głazu układając drobne kamyczki w kopczyk. Na jego szczycie we wgłębieniu wije gniazdo z cienkich gałązek. Usypany kopczyk wchłania nocną rosę utworzoną podczas zimnych pustynnych nocy, w dzień rosa ta odparowuje, dając gniazdu chłodniejsze powietrze. W ten sposób kamyki izolują od rozgrzanego podłoża i umożliwiają przepływ powietrza. W gnieździe białorzytka saharyjska składa jaja w ilości 3–5 sztuk.
Dieta [edytuj]
Odżywia się głównie owadami.
Ciekawostka [edytuj]
W Jordanii jego wizerunek ukazał się na znaczku o wartości 120 filsów[5].
Przypisy
- ↑ Oenanthe leucopyga w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ 2,0 2,1 White-crowned Wheatear (Oenanthe leucopyga) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 2012-11-27].
- ↑ Oenanthe leucopyga. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
- ↑ Frank Gill, David Donsker: Family Muscicapidae (ang.). IOC World Bird List: Version 3.2. [dostęp 2012-11-27].
- ↑ Stamps showing White-crowned Wheatear Oenanthe leucopyga (ang.). [dostęp 9 maja 2009].
Bibliografia [edytuj]
- Cudowny świat: najpiękniejsze zakątki i krajobrazy. Warszawa: Przegląd Reader's Digest, 2000. ISBN 83-882-43-10-1.
