Biały Domek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Biały Domek
Sala jadalna

Biały Domek - klasycystyczny budynek w Łazienkach Królewskich. Wystawiony w latach 1774-1776 jest prawdopodobnie dziełem Dominika Merliniego. Jest pierwszym wniesionym od podstaw przez Stanisława Augusta Poniatowskiego budynkiem w Łazienkach[1].

Drewniana budowla na planie kwadratu z tynkową powłoką o jednakowym kształcie fasad ozdobiona jest na krawędzi dachu balustradą oraz belwederkiem w środku. Centrum budynku zajmuje klatka schodowa, wokół której usytuowane są pokoje: sala jadalna, bawialnia, sypialny, gabinet ośmiokątny, garderoby i pomieszczenia sanitarne. Przed południową fasadą znajduje się wsparty na postaci Fauna zegar słoneczny z 1776. W Białym Domku rezydował m.in. król francuski na wygnaniu Ludwik XVIII zanim wrócił do Francji i objął rządy.

Budynek znajduje się na tzw. Promenadzie Królewskiej, drodze między Starą Pomarańczarnią a Pałacem na Wodzie.

Większość pomieszczeń Białego Domku zachowała swój pierwotny wystrój.

Przypisy

  1. Marek Kwiatkowski: Wielka księga Łazienek. Warszawa: Prószyński i S-ka, 2000, s. 42. ISBN 83-7255-684-9.
Wikimedia Commons

Na mapach: 52°12′55″N 21°01′53″E/52,215278 21,031389