Biblioteka Narodowa (Warszawa)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Biblioteka Narodowa
Biblioteka Narodowa
Biblioteka Narodowa
Data założenia 24 lutego 1928
(2 stycznia 1732)
Dyrektor dr Tomasz Makowski
Lokalizacja Polska Warszawa
Adres al. Niepodległości 213
02-086 Warszawa
Oficjalna strona biblioteki
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Biblioteka Narodowa
Biblioteka Narodowa
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Biblioteka Narodowa
Biblioteka Narodowa
Ziemia 52°12′49,3″N 21°00′12,5″E/52,213694 21,003472Na mapach: 52°12′49,3″N 21°00′12,5″E/52,213694 21,003472
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Pałac Rzeczypospolitej. Siedziba zbiorów specjalnych Biblioteki Narodowej
Pałac Rzeczypospolitej. Siedziba zbiorów specjalnych Biblioteki Narodowej

Biblioteka Narodowa (BN) – polska biblioteka narodowa w Warszawie, na Ochocie, na Polu Mokotowskim, narodowa instytucja kultury założona w 1928[1].

Gromadzi książki, periodyki, publikacje elektroniczne i audiowizualne wydawane na terenie RP oraz polonika zagraniczne. Jest najważniejszą biblioteką naukową o profilu humanistycznym, głównym archiwum piśmiennictwa narodowego i krajowym ośrodkiem informacji bibliograficznej o książce, placówką naukową, a także ważnym ośrodkiem metodycznym dla innych bibliotek w Polsce.

Ma prawo do otrzymywania egzemplarza obowiązkowego.

Piony organizacyjne i siedziby[edytuj | edytuj kod]

Mieści trzy piony organizacyjne:

Główna siedziba Biblioteki Narodowej znajduje się w Warszawie przy al. Niepodległości 213 na terenie parku Pole Mokotowskie, a Dział Zbiorów Specjalnych przy pl. Krasińskich 3/5 (Nowe Miasto) w Pałacu Krasińskich.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Historia BN sięga XVIII wieku (Biblioteka Rzeczypospolitej).

We współczesnej formie powołana rozporządzeniem Prezydenta RP z mocą ustawy z dnia 24 lutego 1928 (weszło w życie 1 marca). Została otwarta w 1930.

Pierwszym dyrektorem był Stefan Demby (od 1934). Natomiast z dniem 1 lipca 1937 roku stanowisko to objął Stefan Vrtel-Wierczyński.

Pod zbiory biblioteki przeznaczone zostały budynki m.in. szkoły handlowej – część pomieszczeń – w 1930 r. W 1935 r. przeznaczono na zbiory specjalne m.in. Pałac Potockich w Warszawie na Krakowskim Przedmieściu.

W 1940 r. Niemcy w miejscu Biblioteki Narodowej stworzyli Bibliotekę Miejską w Warszawie i podzielili:

  • oddział książki dla Niemców (w gmachu Uniwersytetu Warszawskiego)
  • oddział zamknięty – książki, z których nie można było korzystać – główna siedziba Biblioteki Narodowej w szkole handlowej
  • wszystkie zbiory specjalne z różnych instytucji warszawskich – Pałac Krasińskich

W 1944 r. zbiory specjalne zostały podpalone jako represje po powstaniu warszawskim. Większość zniszczona.

Zbiory[edytuj | edytuj kod]

Obecnie zbiory Biblioteki Narodowej należą do najliczniejszych w kraju. Wśród ponad 8 700 000 jednostek, przechowywanych w końcu roku 2008 w magazynach bibliotecznych, było ponad 160 000 woluminów druków wydanych przed 1801 rokiem, ponad 20 000 jednostek rękopiśmiennych (w tym 7000 rękopisów muzycznych), ponad 120 000 druków muzycznych, a także 485 000 rycin.

W Bibliotece ponadto znajdują się fotografie i inne dokumenty ikonograficzne, ponad 120 000 atlasów i map, ponad 2 000 000 jednostek dokumentów życia społecznego oraz ponad 2 000 000 książek i blisko 800 000 woluminów czasopism XIX-XXI-wiecznych[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 lutego 1928 r. O Bibljotece Narodowej (Dz. U. z 1928 r. Nr 21, poz. 183).
  2. Strona internetowa BN (dostęp 16.03.2011)