Biblioteka standardowa języka C

Biblioteka standardowa języka C (libc) to biblioteka zawierająca podstawowe procedury języka C. W Uniksach jest używana, bezpośrednio lub pośrednio, przez praktycznie każdy program, niezależnie od języka w jakim jest napisany.

W GNU/Linuksie jest używana biblioteka standardowa GNU libc (aktualnie najnowsza jest wersja GLibC 2.5, w dawnym nazewnictwie LibC 6.5 - podwójna numeracja z przyczyn historycznych). Istnieją także jej lżejsze zastępniki, jak np. diet libc czy uClibc, projektowane z myślą o urządzeniach przenośnych lub w celu stworzenia implementacji wolnej od historycznych zaszłości, którą będzie łatwiej rozwijać.

Funkcje Libc

Libc zawiera m.in. (w pewnych wersjach Uniksa niektóre z poniższych mogą być dostępne w innych bibliotekach):

• interfejs do funkcji jądra systemu - tworzący pomost między wywołaniami systememowymi i prostymi fukcjami write() i read()
• formatowane wejście i wyjście (słynne funkcje z grupy printf)
• kod zapewniający kompatybilność ze standardem interfejsu POSIX, ANSI C i innymi standardami
• procedury alokacji pamięci
• buforowane I/O
• procedury matematyczne (w GNU/Linuksie ta część biblioteki znajduje się w osobnym pliku - libm.so)
• procedury operowania na łańcucach tekstowych
• obsługa lokalizacji
• funkcje daty i czasu
• funkcje pseudolosowe