Biebrzański Park Narodowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Biebrzański Park Narodowy
POL Biebrzański Park Narodowy LOGO.svg
Logo parku
Położenie podlaskie
Data utworzenia 9 września 1993
Długość szlaków turystycznych 789,7 km
Odwiedzających rocznie 54 tys.
Siedziba Osowiec-Twierdza 8
19-110 Goniądz
Położenie na mapie województwa podlaskiego
Mapa lokalizacyjna województwa podlaskiego
Biebrzański Park Narodowy
Biebrzański Park Narodowy
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Biebrzański Park Narodowy
Biebrzański Park Narodowy
Ziemia 53°40′51″N 23°05′52″E/53,680833 23,097778Na mapach: 53°40′51″N 23°05′52″E/53,680833 23,097778
Strona internetowa parku
Portal Portal Ochrona środowiska
Wikimedia Commons

Biebrzański Park Narodowy – jeden z 23 parków narodowych Polski, utworzony 9 września 1993. Największy park w Polsce o powierzchni 592,23 km², położony na terenach Kotliny Biebrzańskiej w województwie podlaskim. Siedziba Parku znajduje się w Osowcu-Twierdzy, gmina Goniądz[1].

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Obejmuje dolinę Biebrzy począwszy od jej źródeł, a skończywszy na ujściu do Narwi. Niemal cały bieg rz. Biebrzy znajduje się na terenie parku (ok. 155 km). Ochronę tego terenu zapoczątkowano w latach międzywojennych, tworząc dwa rezerwaty: Czerwone Bagno (w zmienionych granicach istniejący do dziś) oraz Grzędy. W roku 1989 staraniem Towarzystwa Biebrzańskiego utworzono Biebrzański Park Krajobrazowy, obejmujący tereny basenów dolnego i środkowego. Cztery lata później park krajobrazowy przekształcono w park narodowy[1].

W 1995 r. Biebrzański Park Narodowy wpisany został na listę wodno-błotnych obszarów chronionych Konwencją Ramsar[1].

Od roku 2010 Biebrzański Park Narodowy jest w całości włączony do spisu ostoi ptaków IBA prowadzonego przez BirdLife International[2].

Walory przyrodnicze[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Bagna Biebrzańskie.

Na terenie Biebrzańskiego Parku Narodowego spotyka się zbiorowiska wodne, bagienne, torfowiskowe, szuwary, a także zbiorowiska leśne (olsy, brzeziny, łęgi). Szczególnie cenna jest duża grupa zbiorowisk mechowiskowych, zawierających liczne gatunki rzadkie i reliktowe (brzoza niska[1], wierzba lapońska, gnidosz królewski), zanikające w innych częściach kraju[3].

Szata roślinna odznacza się ogromną różnorodnością, wysokim stopniem naturalności i obecnością wielu rzadkich gatunków, jak storczyki (storczyk krwisty, obuwik pospolity, podkolan biały, kruszczyk rdzawoczerwony, kruszczyk szerokolistny, tajęża jednostronna), rosiczki (rosiczka okrągłolistna, rosiczka długolistna), widłaki (jałowcowaty, goździsty, wroniec)[3].

Na Bagnach Biebrzańskich gniazduje wiele gatunków ptaków związanych ze środowiskiem bagiennym. Występują tu izolowane stanowiska lęgowe gatunków borealnych, a także gatunków, których centrum zasięgu geograficznego znajduje się w strefie tajgi i tundry. Ponadto Kotlina Biebrzańska ma ogromne znaczenie dla wielu gatunków ptaków żerujących oraz wypoczywających w czasie corocznych wędrówek. Dla ptaków siewkowatych, wymagających rozległych, podmokłych obszarów, Biebrza stanowi jedną z najważniejszych ostoi w Europie Środkowej[3].

Najbardziej charakterystyczne lęgowe gatunki ptaków to: batalion (widoczny w emblemacie parku), wodniczka, bekasik[1], dubelt, kszyk, kulik wielki, biegus zmienny, żuraw, rybitwa białoskrzydła i białowąsa, puchacz[1], orlik krzykliwy oraz sowa błotna[3].

Najbardziej charakterystycznym ssakiem Biebrzańskiego PN jest łoś[1], który jedynie tu przetrwał okres II wojny światowej; liczebność wynosi około 400 sztuk[3].

Na terenie Biebrzańskiego Parku Narodowego występuje 49 gatunków ssaków, 271 gatunków ptaków, 36 – ryb, 12 – płazów, 5 – gadów. Bezkręgowce są reprezentowane przez ponad 700 gatunków motyli, 448 gatunków pająków, ponad 500 gatunków chrząszczy, 19 gatunków pijawek oraz 42 gatunki chruścików[3].

Atrakcje turystyczne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 Biebrzański Park Narodowy. W: Parki narodowe. T. 1. Polska północna i centralna. De Agostini, 2010, s. 28-31. ISBN 978-83-248-2401-4.
  2. PL044 Biebrza river valley. BirdLife International. [dostęp 6 listopada 2013].
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 Biebrzański Park Narodowy. Przyroda. [dostęp 6 listopada 2013].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]