Biebrzański Park Narodowy
| Biebrzański Park Narodowy | |
Logo parku |
|
| Położenie | woj. podlaskie |
| Data utworzenia | 9 września 1993 |
| Powierzchnia - leśna - uprawna - wodna |
592,23 km² 155,44 km² 181,8 km² 8,9 km² |
| Pow. ochrony - ścisłej - częściowej - krajobrazu |
50,75 km² 278,85 km² 262,63 km² |
| Powierzchnia otuliny | 668,24 km² |
| Długość szlaków turystycznych | 789,7 km |
| Odwiedzających rocznie | 54 tys. |
| Siedziba | Osowiec-Twierdza 8 19-110 Goniądz |
| Strona internetowa parku | |
Biebrzański Park Narodowy – jeden z 23 parków narodowych Polski, utworzony w 1993. Największy park w Polsce o powierzchni 592,23 km², położony na terenach Kotliny Biebrzańskiej w województwie podlaskim. Siedziba Parku znajduje się w Osowcu-Twierdzy, gmina Goniądz.
Spis treści |
Położenie [edytuj]
Obejmuje dolinę Biebrzy począwszy od jej źródeł, a skończywszy na ujściu do Narwi. Niemal cały bieg rz. Biebrzy znajduje się na terenie parku (ok. 155 km). Ochronę tego terenu zapoczątkowano w latach międzywojennych, tworząc dwa rezerwaty: Czerwone Bagno (w zmienionych granicach istniejący do dziś) oraz Grzędy. W roku 1989 staraniem Towarzystwa Biebrzańskiego utworzono Biebrzański Park Krajobrazowy, obejmujący tereny basenów dolnego i środkowego. Cztery lata później park krajobrazowy przekształcono w park narodowy.
W 1995 r. Biebrzański Park Narodowy wpisany został na listę wodno-błotnych obszarów chronionych Konwencją Ramsar.
Walory przyrodnicze [edytuj]
Na terenie Biebrzańskiego Parku Narodowego spotyka się zbiorowiska wodne, bagienne, torfowiskowe, szuwary, a także zbiorowiska leśne (olsy, brzeziny, łęgi). Szczególnie cenna jest duża grupa zbiorowisk mechowiskowych, zawierających liczne gatunki rzadkie i reliktowe (brzoza niska, wierzba lapońska, gnidosz królewski), zanikające w innych częściach kraju.
Szata roślinna odznacza się ogromną różnorodnością, wysokim stopniem naturalności i obecnością wielu rzadkich gatunków, jak storczyki (storczyk krwisty, obuwik pospolity, podkolan biały, kruszczyk rdzawoczerwony, kruszczyk szerokolistny, tajęża jednostronna), rosiczki (rosiczka okrągłolistna, rosiczka długolistna), widłaki (jałowcowaty, goździsty, wroniec) i inne.
Na Bagnach Biebrzańskich gniazduje wiele gatunków ptaków związanych ze środowiskiem bagiennym. Występują tu izolowane stanowiska lęgowe gatunków borealnych, a także gatunków, których centrum zasięgu geograficznego znajduje się w strefie tajgi i tundry. Ponadto Kotlina Biebrzańska ma ogromne znaczenie dla wielu gatunków ptaków żerujących oraz wypoczywających w czasie corocznych wędrówek. Dla ptaków siewkowatych, wymagających rozległych, podmokłych obszarów, Biebrza stanowi jedną z najważniejszych ostoi w Europie Środkowej.
Najbardziej charakterystyczne lęgowe gatunki ptaków to: batalion (widoczny w emblemacie parku), wodniczka, dubelt, kszyk, kulik wielki, biegus zmienny, żuraw, rybitwa białoskrzydła i białowąsa, puchacz, orlik krzykliwy oraz sowa błotna.
Najbardziej charakterystycznym ssakiem Biebrzańskiego PN jest łoś, który jedynie tu przetrwał okres II wojny światowej. Natomiast w podziemiach budowli wojskowych (zniszczonych fortów i schronów) znajdują się duże zimowiska nietoperzy.
Na terenie Biebrzańskiego Parku Narodowego występuje 49 gatunków ssaków, 275 gatunków ptaków, 36 – ryb, 12 – płazów, 5 – gadów. Bezkręgowce są reprezentowane przez ponad 700 gatunków motyli, 448 gatunków pająków, ponad 500 gatunków chrząszczy, 19 gatunków pijawek oraz 42 gatunki chruścików[potrzebne źródło].
Atrakcje turystyczne [edytuj]
- Bagno Ławki
- Rezerwat Czerwone Bagno
- Uroczysko Grzędy
- Goniądz – rynek
- Twierdza Osowiec położona na terenie m. Osowiec-Twierdza
- Góra Strękowa nad Narwią koło Wizny
Zobacz też [edytuj]
- Ochrona przyrody w Polsce
- Polskie parki narodowe
- Parki narodowe Europy
- Parki narodowe Ameryki Północnej
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Strona internetowa Biebrzańskiego Parku Narodowego
- Strona internetowa Wszechnicy Biebrzańskiej
- Zdjęcia z Biebrzańskiego Parku Narodowego
- Film z wyprawy do Biebrzańskiego Parku Narodowego
|
|||||