Biegacz gładki
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Biegacz gładki | |
| Carabus glabratus | |
| Paykull, 1790 | |
Biegacz gładki |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | stawonogi |
| Gromada | owady |
| Podgromada | owady uskrzydlone |
| Rząd | chrząszcze |
| Podrząd | chrząszcze drapieżne |
| Rodzina | biegaczowate |
| Podrodzina | Carabinae |
| Plemię | Carabini |
| Rodzaj | Carabus |
| Gatunek | biegacz gładki |
Biegacz gładki (Carabus glabratus) – gatunek dużego chrząszcza z rodziny biegaczowatych i podrodziny Carabinae, występujący w centralnej i północnej Europie (również w Polsce). Osiąga zazwyczaj 23–30 mm długości. Ma czarny, metaliczny pancerz z ciemno niebieskimi szczegółami wzdłuż krawędzi, choć czasem spotyka się osobniki dużo jaśniejsze, prawie całkowicie niebieskie. Żyje na podmokłych terenach pod liśćmi, torfem lub korą. Poluje na inne owady, pająki, ślimaki lub dżdżownice.
Na terenie Polski jest gatunkiem pospolitym[1], objętym ścisłą ochroną gatunkową[2].
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ Fauna Polski - charakterystyka i wykaz gatunków. Bogdanowicz W., Chudzicka E., Pilipiuk I. i Skibińska E. (red.). T. I. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2004. ISBN 83-88147-04-8.
- ↑ Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 28 września 2004 r. w sprawie gatunków dziko występujących zwierząt objętych ochroną (Dz. U. z 2004 r. Nr 220, poz. 2237).