Biegi narciarskie na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2014 – kwalifikacje

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Biegi narciarskie na
Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2014
Sprint
Indywidualny mężczyźni kobiety
Drużynowy mężczyźni kobiety
Dystanse
Bieg indywidualny mężczyźni kobiety
Bieg łączony mężczyźni kobiety
Bieg masowy mężczyźni kobiety
Sztafeta mężczyźni kobiety
Kwalifikacje

Zasady kwalifikacji[edytuj | edytuj kod]

Liczba miejsc do obsadzenia na igrzyskach była ustalona przez Międzynarodowy Komitet Olimpijski. W zawodach wzięło udział maksymalnie 310 zawodników i zawodniczek. Narodowy komitet olimpijski mógł wystawić maksymalnie 20 reprezentantów (w tym maksymalnie 12 jednej płci).

Minimum A[edytuj | edytuj kod]

Do igrzysk zakwalifikowali się zawodnicy, którzy w rankingu Międzynarodowej Federacji Narciarskiej z 20 stycznia 2014 roku mieli maksymalnie 100 punktów. Ci zawodnicy mogli wziąć udział we wszystkich konkurencjach. Pozostali zawodnicy mieli prawo występu w sprincie, jeśli mieli maksimum 120 punktów oraz biegach na 10 km (kobiety)/15 km (mężczyźni), jeśli zdobyli maksymalnie 300 punktów.

Minimum B[edytuj | edytuj kod]

Jeśli żaden zawodnik z danego kraju nie wypełnił minimum A, wówczas narodowy komitet olimpijski mógł wystawić po jednym zawodniku w sprincie i biegu na 10 km (kobiety)/15 km (mężczyźni), jeśli taki zawodnik zdobył maksymalnie 300 punktów FIS.

Podział kwot[edytuj | edytuj kod]

Kwota podstawowa

Każdy narodowy komitet olimpijski mógł wystawić jednego mężczyznę i jedną kobietę, którzy wypełnili minimum B.

Najlepsza 300 zawodników w rankingu

Każdemu NKO mającemu przynajmniej jednego zawodnika i/lub zawodniczkę w pierwszej 300 rankingu przyznano jedno dodatkowe miejsce w konkurencji mężczyzn i/lub kobiet.

Najlepsza 30 zawodników w rankingu

Każdemu NKO mającemu przynajmniej jednego zawodnika i/lub zawodniczkę w pierwszej 30 rankingu przyznano jedno dodatkowe miejsce w konkurencji mężczyzn i/lub kobiet. Jeśli w rankingu znalazł się więcej niż jeden zawodnik z NKO ta kwota została rozszerzona.

Podsumowanie kwalifikacji[edytuj | edytuj kod]

Tabela kwalifikacji według kraju[edytuj | edytuj kod]

Reprezentacja Mężczyźni Kobiety Dodatkowo Razem
 Algieria 1 1
 Andora 1 1
 Argentyna 1 1
 Armenia 2 1 3
 Australia 2 2 4
 Austria 4 2 2 8
 Bermudy 1 1
 Białoruś 2 2 1 5
 Bośnia i Hercegowina 1 1 2
 Brazylia 1 1 2
 Bułgaria 2 2 4
 Chile 1 1
 Chińska Republika Ludowa 2 2 4
 Chorwacja 1 1 2
 Czechy 3 3 3 9
 Dania 1 1 2
 Dominika 1 1 2
 Estonia 2 2 1 5
 Finlandia 4 4 11 19
 Francja 3 4 6 13
 Grecja 1 1 2
 Hiszpania 2 1 3
 Holandia 1 1
 Iran 1 1 2
 Irlandia 1 1
 Islandia 1 1
 Japonia 2 3 1 6
 Kanada 4 3 4 11
 Korea Południowa 1 1 2
 Kazachstan 4 2 1 7
 Liechtenstein 1 1
 Litwa 1 1 2
 Luksemburg 1 1
 Łotwa 2 1 3
 Macedonia 1 1 2
 Mołdawia 1 1 2
 Mongolia 1 1 2
 Nepal 1 1
 Niemcy 4 4 12 20
 Indie/Niezależni Sportowcy Olimpijscy[a] 1 1
 Norwegia 4 4 12 20
 Nowa Zelandia 1 1 2
 Peru 1 1
 Polska 2 3 3 8
 Rosja 4 4 12 20
 Rumunia 2 1 3
 Serbia 2 1 3
 Słowacja 2 2 4
 Słowenia 2 4 3 9
 Stany Zjednoczone 4 4 9 17
 Szwajcaria 4 3 5 12
 Szwecja 4 4 12 20
 Togo 1 1
 Turcja 1 1 2
 Ukraina 2 3 5
 Węgry 1 1 2
 Wielka Brytania 2 2 1 5
 Włochy 4 4 8 16

Mężczyźni[edytuj | edytuj kod]

Kryteria Zawodników na NKO Suma zawodników Zakwalifikowani
Najlepsza 300, kwota podstawowa + 2 miejsca w najlepszej 30 4 44  Austria
 Finlandia
 Kanada
 Kazachstan
 Niemcy
 Norwegia
 Rosja
 Stany Zjednoczone
 Szwajcaria
 Szwecja
 Włochy
Najlepsza 300, kwota podstawowa + 1 miejsce w najlepszej 30 3 6  Czechy
 Francja
Najlepsza 300, kwota podstawowa 2 32  Armenia
 Australia
 Białoruś
 Bułgaria
 Chińska Republika Ludowa
 Estonia
 Hiszpania
 Japonia
 Łotwa
 Polska
 Rumunia
 Serbia
 Słowacja
 Słowenia
 Ukraina
 Wielka Brytania
Kwota podstawowa 1 27  Algieria
 Andora
 Argentyna
 Bermudy
 Bośnia i Hercegowina
 Brazylia
 Chile
 Chorwacja
 Dania
 Dominika
 Grecja
 Islandia
 Iran
 Irlandia
 Korea Południowa
 Liechtenstein
 Litwa
 Luksemburg
 Macedonia
 Mołdawia
 Mongolia
 Nepal
 Indie/Niezależni Sportowcy Olimpijscy[a]
 Nowa Zelandia
 Peru
 Turcja

Kobiety[edytuj | edytuj kod]

Kryteria Zawodniczek na NKO Suma zawodniczek Zakwalifikowani
Najlepsza 300, kwota podstawowa + 2 miejsca w najlepszej 30 4 36  Finlandia
 Francja
 Niemcy
 Norwegia
 Rosja
 Słowenia
 Stany Zjednoczone
 Szwecja
 Włochy
Najlepsza 300, kwota podstawowa + 1 miejsce w najlepszej 30 3 18  Czechy
 Japonia
 Kanada
 Polska
 Szwajcaria
 Ukraina
Najlepsza 300, kwota podstawowa 2 18  Australia
 Austria
 Białoruś
 Bułgaria
 Chińska Republika Ludowa
 Estonia
 Kazachstan
 Słowacja
 Wielka Brytania
Kwota podstawowa 1 22  Armenia
 Bośnia i Hercegowina
 Brazylia
 Chorwacja
 Dania
 Dominika
 Grecja
 Hiszpania
 Holandia
 Iran
 Korea Południowa
 Litwa
 Łotwa
 Macedonia
 Mołdawia
 Mongolia
 Nowa Zelandia
 Rumunia
 Serbia
 Togo
 Turcja

Dodatkowe miejsca[edytuj | edytuj kod]

Zawodników na NKO Suma Zakwalifikowani
12 48  Niemcy
 Norwegia
 Rosja
 Szwecja
11 11  Finlandia
9 9  Stany Zjednoczone
8 8  Włochy
6 6  Francja
5 5  Szwajcaria
4 4  Kanada
3 9  Czechy
 Polska
 Słowenia
2 2  Austria
1 5  Białoruś
 Estonia
 Japonia
 Kazachstan
 Wielka Brytania

Uwagi

  1. 1,0 1,1 Początkowo Indie nie mogły wziąć udziału w igrzyskach, więc zawodnicy z tego kraju występowali jako Niezależni Sportowcy Olimpijscy. Jednak 11 lutego MKOl przywrócił Indiom możliwość udziału w igrzyskach i sportowcy z tego kraju wystąpili ostatecznie pod flagą Indii.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]