Biegi płotkarskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Zawodniczki podczas biegu na 100 m przez płotki (IO Atlanta 1996)

Biegi płotkarskie – rodzaj biegowych konkurencji lekkoatletycznych, w którym zawodnicy podczas biegu pokonują równomiernie rozstawione płotki.

Na zawodach lekkoatletycznych mężczyźni i kobiety rozgrywają po dwa dystanse biegów płotkarskich:

  • krótki – 100 m kobiet (do lat 60. XX wieku biegano 80 m) i 110 m mężczyzn, tzw. "wysokie płotki",
  • długi – 400 m kobiet i mężczyzn, tzw. "niskie płotki".

Wysokość płotków zależy od dystansu i płci zawodników:

  • 106,70 cm - w biegu na 110 m ppł mężczyzn,
  • 91,40 cm - w biegu na 400 m ppł mężczyzn,
  • 84,00 cm - w biegu na 100 m ppł kobiet,
  • 76,20 cm - w biegu na 400 m ppł kobiet.

Krótkie biegi płotkarskie stanowią też jedną z konkurencji wieloboju (siedmioboju kobiet i dziesięcioboju mężczyzn).

W hali są rozgrywane przede wszystkim krótkie biegi płotkarskie: na imprezach mistrzowskich bieg na 60 m (płotki o wysokości 106,70 cm u mężczyzn i 84,00 cm u kobiet), na mityngach czasem bieg na 50 m, rzadkością są biegi na "niskich" płotkach (na 300 lub 400 metrów).

[edytuj] Zobacz też

[edytuj] Linki zewnętrzne

Wikisłownik
Zobacz hasło bieg przez płotki w Wikisłowniku
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach