Biegus mały

Biegus mały
Calidris temminckii
(Leisler, 1812)
Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	strunowce
Podtyp	kręgowce
Gromada	ptaki
Podgromada	Neornithes
Nadrząd	neognatyczne
Rząd	siewkowe
Rodzina	bekasowate
Podrodzina	słonki
Rodzaj	Calidris
Gatunek	biegus mały
Kategoria zagrożenia (CzKGZ)
najmniejszej troski
Systematyka w Wikispecies
Multimedia w Wikimedia Commons

Biegus mały, biegus Temmincka (Calidris temminckii) - gatunek małego ptaka wędrownego z rodziny bekasowatych (Scolopacidae).

Występowanie 

Zamieszkuje pas od Półwyspu Skandynawskiego po Półwysep Czukocki. Zimuje w basenie Morza Śródziemnego, w zwrotnikowej Afryce, na Bliskim Wschodzie, w Azji Południowej i Południowo-wschodniej oraz na Tajwanie, Wyspach Riukiu i Borneo. W Polsce nielicznie, lecz regularnie spotykany w całym kraju podczas przelotów w maju i lipcu-październiku.

Cechy gatunku 

Brak wyraźnego dymorfizmu płciowego. W upierzeniu godowym wierzch ciała brązowoszary z ciemnym deseniem oraz rdzawym nalotem. Spód ciała biały z brązowym lub beżowym nalotem na piersi i wolu. Dziób krótki, ciemny, nogi żółto-zielone. W upierzeniu spoczynkowym wierzch ciała jednolicie popielaty, a spód biały z szarawym nalotem na wolu.

Wymiary średnie 

dł. ciała ok. 14-17 cm
rozpiętość skrzydeł ok. 28-35 cm
waga ok. 15-35 g

Biotop 

Wilgotne, nisko położone, leżące w pobliżu wody obszary tundry i lasotundry.

Gniazdo 

Na ziemi, w suchym, kamienistym miejscu.

Jaja 

W ciągu roku wyprowadza jeden lub dwa, rzadko trzy lęgi, składając w maju-lipcu 4 jaja.

Wysiadywanie 

Jaja wysiadywane są przez okres 21 dni przez jednego z rodziców. Zarówno samce jak i samice są poligamiczne. Samica często po tygodniu od zniesienia jaj zostawia samca, a sama kopuluje z kolejnym.

Pożywienie 

Głównie drobne skorupiaki i mięczaki.

Ochrona 

Gatunek chroniony.

Zobacz też

• fauna Polski
• ptaki Polski