Bieliźniarka (mebel)
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Bieliźniarka – samodzielny mebel lub część szafy z półkami i szufladkami, z przeznaczeniem do przechowywania bielizny – osobistej, pościelowej i stołowej. Pojawiła się w XVIIIw.[1]
Przypisy
- ↑ Izydor Grzeluk: Słownik terminologiczny mebli. Warszawa: Ośrodek Dokumentacji Zabytków, 1998, s. 118.
