Bielice (województwo dolnośląskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bielice
Górna część wsi Bielice
Górna część wsi Bielice
Rodzaj miejscowości wieś
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat kłodzki
Gmina Stronie Śląskie
Sołectwo Nowy Gierałtów
Wysokość 690-750 m n.p.m.
Liczba ludności (2006) 40
Strefa numeracyjna 74
Kod pocztowy 57-550
Tablice rejestracyjne DKL
SIMC 0855546
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Bielice
Bielice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Bielice
Bielice
Ziemia 50°16′18″N 17°00′24″E/50,271667 17,006667Na mapach: 50°16′18″N 17°00′24″E/50,271667 17,006667
Strona internetowa miejscowości
Kościół św. Wincentego w Bielicach
Jeleń na tle kościoła
Jeleń na tle kościoła
Bielice, widok z Kowadła
Prof. Jan Miodek podczas inauguracyjnego wykładu Uniwersytetu w Bielicach
Źródło rzeki Białej Lądeckiej powyżej Bielic

Bielice (niem. Bielendorf) – niewielka wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Stronie Śląskie.

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wałbrzyskiego.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Wieś znajduje się w obszarze Śnieżnickiego Parku Krajobrazowego, w Dolinie Górnej Białej Lądeckiej (źródła rzeki znajdują się kilka kilometrów powyżej wsi). Dolina rozgranicza dwa pasma: Góry Złote i Góry Bialskie. Zwornikiem tych dwóch pasm jest położona na południowy wschód od wsi Przełęcz u Trzech Granic. Dolną (północną) granicę miejscowości wyznacza wyraźne zwężenie się doliny i wąski przełom Białej Lądeckiej. Bielice są najdalej na wschód wysuniętą osadą ziemi kłodzkiej. Założone zostały ok. 1605 r. przy funkcjonującym wówczas trakcie do Czech.

Przyroda[edytuj | edytuj kod]

Bielice wyróżnia bliskość lasu. Łąki górskie zajmują tylko kilkusetmetrowy pas przy rzece, zwężający się nawet do kilkunastu metrów w jej górnym biegu. Pól uprawnych w dolinie nie ma w ogóle, ze względu na ostry klimat i krótki okres wegetacji. Hodowla owiec, która byłaby tu możliwa, jest prowadzona tylko na drobną skalę z powodu ogólnego braku opłacalności rolnictwa.

Las to głównie świerki z domieszką modrzewi, buków i jaworów, tworzących las regla dolnego. Taki typ lasu określany jest jako bór wilgotny, a jego cechą jest bujność wegetacji i duża rozmaitość gatunków roślin na wszystkich jego piętrach. Okolice są słabo zagospodarowane.

Z dużych zwierząt występują w okolicznych lasach jelenie, dziki, sarny i muflony. Spośród mniejszych m.in. borsuk, gronostaj i kuna leśna. Trochę dalej, w rejonie Masywu Śnieżnika, spotkane są kozice, które sprowadzono tam kilkanaście lat temu dla wzbogacenia fauny.

Przylegające do Bielic Góry Bialskie stanowią jeden z większych zwartych i niezaludnionych kompleksów leśnych na Dolnym Śląsku. Dzięki temu mogą tu gniazdować takie gatunki ptaków jak bocian czarny, cietrzew, głuszec i jarząbek. Cały teren leśny otaczający Bielice wchodzi w skład Śnieżnickiego Parku Krajobrazowego, a na południe od wsi, na części Puszczy Jaworowej, utworzony został ścisły rezerwat "Puszcza Śnieżnej Białki", będący ostatnim zachowanym reliktem prastarej puszczy sudeckiej.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są obiekty[1]:

  • kościół fil. pw. św. Wincentego, z drugiej poł. XVIII w., przebudowany w XIX w.
  • dom, drewniany, z końca XVIII w , przeniesiony do arboretum w Wojsławicach, gm. Niemcza

Ludzie związani z Bielicami[edytuj | edytuj kod]

  1. Michael Klahr, śląski rzeźbiarz epoki baroku, urodził się tu w 1693 roku.
  2. Marek Hłasko, pisarz. Na początku lat 50. XX w. pracował w tej okolicy jako kierowca przy zwózce drewna. Na podstawie swoich doświadczeń z tego okresu napisał powieść Następny do raju.
  3. Ks. prałat Stefan Witczak "Kruszynka" – proboszcz miejscowej parafii, znany społecznik zaangażowany w pomoc niepełnosprawnym, w latach osiemdziesiątych uczestnik ruchu opozycyjnego. Jego staraniem przeprowadzono renowację i remont zabytkowego kościoła w Bielicach.
  4. Stanisław Tomkiewicz, poseł X kadencji Sejmu z ramienia OKP, mieszkaniec Bielic w latach 1976-1990.
  5. Stanisław Jałowiecki, socjolog, marszałek województwa opolskiego w latach 1998-2002, poseł do Parlamentu Europejskiego od 2004 r., mieszkaniec Bielic.
  6. Janusz Romaniszyn – lekarz chirurg, w latach osiemdziesiątych bardzo aktywny działacz opozycji solidarnościowej: organizator, odbywających się w jego domu w Bielicach, szkoleń dla studentów NZS oraz tajnych spotkań opozycji polskiej i czeskiej.

Uniwersytet w Bielicach[edytuj | edytuj kod]

Uniwersytet w Bielicach to nieformalna wszechnica organizowana we wsi przez mieszkańców od czerwca 2002 r. pod hasłem Viva vox docet!. Inauguracyjny wykład wygłosili profesorowie Jan Miodek i Paweł Banaś. Na spotkania zapraszani są naukowcy, dziennikarze, podróżnicy i pasjonaci. Tematyka spotkań jest bardzo szeroka – od astrofizyki przez kulturoznawstwo, socjologię do historii sztuki. Wstęp na spotkania jest zawsze bezpłatny i otwarty dla wszystkich, a wykładowcy uczestniczą w nich społecznie, otrzymując honorowy tytuł Singularis incola. Miejscem spotkań jest „Dom Gościnny u Majów”[2].

W 2005 r. organizatorzy Uniwersytetu w Bielicach otrzymali za swoją działalność wyróżnienie od australijskiej Polcul Foundation (Niezależna Fundacja Popierania Kultury Polskiej im. Jerzego Bonieckiego)[3].

Wykłady "Uniwersytetu w Bielicach"[edytuj | edytuj kod]

  • 15 VI 2002, prof. Paweł Banaś „Przyjemności z uprawiania nauki”
  • 15 VI 2002, prof. Jan Miodek „Polszczyzna po 1989 roku”
  • 21 IX 2002, prof. Marek Abramowicz „Czy czarne dziury są groźne?”
  • 17 X 2002, prof. Jerzy Przystawa „Pułapki i zawiłości ordynacji wyborczych”
  • 10 XI 2002, dr Barbara Weigl „Rola kryzysów psychicznych w rozwoju człowieka”
  • 8 XII 2002, prof. Wiesław Łukaszewski „Czy jesteśmy racjonalni?”
  • 30 XII 2002, prof. Marek Abramowicz „Początek wszechświata”
  • 4 IV 2003, dr Izolda Topp „Czy Europa jest kobietą?”
  • 17 VI 2003, prof. Marek Abramowicz „O odległościach”
  • 26 V 2003, dr Stanisław Jałowiecki „Turyści i włóczędzy w globalnej wiosce”
  • 13 IX 2003, prof. Jerzy Olek „Mieć to samo i być innym – o Japonii, Japończykach, japońskiej estetyce i sztuce”
  • 19 IX 2003, Agnieszka Zembrzuska „Czy feminizmu trzeba się bać?”
  • 26 IX 2003, prof. Leszek Koczanowicz „Polityka i etyka"
  • 11 X 2003, red. Teresa Torańska „Po co nam historia?”
  • 18 X 2003, dr Jerzy Pereyma „Ekspansja cywilizacji w arktyczne pustkowia”
  • 22 XI 2003, Krzysztof Tumanowicz „Pracować z Tuaregami w podsaharyjskim Mali”
  • 19 XII 2003, dr Izolda Topp „Pocztówkowy żywot świętego Mikołaja”
  • 28 XII 2003, prof. Marek Abramowicz „Czarna dziura w centrum naszej Galaktyki”
  • 20 III 2004, dr Wojciech Ostrowski „O pewnym sposobie rozumienia filozofii”
  • 10 IV 2004, David Monteath „Is God Unknowable – Is He Dead?" (Czy Bóg jest poznawalny – czy jest martwy?)
  • 1 V 2004, dr hab. Jolanta Zwiernik „Dzieciństwo w globalnej wiosce"
  • 10 VII 2004, dr Aleksander Faliński „Muzyczne pejzaże” (koncert)
  • 2 X 2004, dr Joanna Pokorny „Walory botaniczne Kotliny Kłodzkiej – zagrożenia i ochrona”
  • 23 X 2004, Lidia Amejko prezentacja książki pt. „Żywoty świętych osiedlowych”
  • 9 IX 2005, koncert zespołu „U Pana Boga za Piecem
  • 25 IX 2005, prof. Marek Abramowicz „Czas w teorii względności”
  • 27 XII 2005, dr Tomasz Sobański „Nowe perspektywy nanotechnologii”
  • 16 VI 2006, Wiesław Paszta (SQ5ABG) „ABC krótkofalarstwa”
  • 12 VIII 2006, prof. Marek Abramowicz „Muzyka czarnych dziur”
  • 20 X 2006, dr Aleksander Srebrakowski „Czesław Miłosz – wileński włóczęga”
  • 9 X 2006, dr Bogusław Wijatyk „Czy dopłaty z tytułu niekorzystnych warunków gospodarowania (ONW) są wystarczające?”
  • 11 X 2006, Zbigniew Piotrowicz „Rolwaling – u bram Tybetu”
  • 26 V 2007, prof. Adam Jezierski „Wielkie problemy małego ziarnka piasku”
  • 14 VII 2007, dr Aleksander Faliński „Wakacyjne impresje”
  • 28 VII 2007, prof. Marek Abramowicz „O nieskończoności – dla przyjaciół”
  • 10 XI 2007, prof. Adam Jezierski „Chemia życia codziennego, czyli co nas żywi, leczy i co nas truje”
  • 19 IV 2008, Bogusław Litwiniec „Ład »Małych Wspólnot« i rozproszonych kapitałów. Alternatywa dla świata” *
  • 28 VI 2008, dr Roman Konik „Płeć mózgu – zabobon czy fakt”
  • 13 XII 2008, dr Izolda Topp „Polskie ślady i szaman-show. Opowieść o wyprawie na Syberię”

Dawne przejścia graniczne[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

  • Bielice – inne wsie o tej samej nazwie
  • Biała Lądecka – rzeka przepływająca przez wieś
  • Nowa Biela – nieistniejący obecnie przysiółek Bielic

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Krzysztof R. Mazurski Masyw Śnieżnika i Góry Bialskie, SUDETY Oficyna Wydawnicza Oddziału Wrocławskiego PTTK, Wrocław 1995, ISBN 83-85550-48-8.

Przypisy

  1. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 29 sierpnia 2012]. s. 83.
  2. Anna Sobańska-Maj: Bielice. [dostęp 2014-04-13].
  3. Bielice. [dostęp 2014-04-13].