Bielik białobrzuchy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bielik białobrzuchy
Haliaeetus leucogaster[1]
(J. F. Gmelin, 1788)
Bielik białobrzuchy
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada neognatyczne
Rząd szponiaste
Rodzina jastrzębiowate
Podrodzina jastrzębie
Rodzaj Haliaeetus
Gatunek bielik białobrzuchy
Synonimy
  • Falco leucogaster Gmelin, 1788[2]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Bielik białobrzuchy (Haliaeetus leucogaster) – gatunek dużego ptaka z rodziny jastrzębiowatych (Accipitridae) występujący od Indii, poprzez południowo-wschodnią Azję, po wybrzeża i arterie wodne Australii. Gatunek monotypowy – nie wyróżnia się podgatunków.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Wygląd zewnętrzny: samica nieco większa i cięższa od samca. Dojrzały osobnik ma białą głowę, pierś oraz ogon. Skrzydła są koloru szaro-czarnego, przez co tworzą kontrast w stosunku do reszty ciała. Ogon jest krótki, równo wymodelowany. Tworzy klin.

Rozmiary: Długość – samiec 75 cm, samica 85 cm. Rozpiętość skrzydeł – około 2 m.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Środowisko: wybrzeża morskie, m.in. plaże i skalne urwiska.

Zasięg występowania: południowo-wschodnia Azja oraz Australia.

Pożywienie[edytuj | edytuj kod]

Bielik białobrzuchy poluje głównie na ryby, żółwie oraz węże morskie, ale jego pożywieniem są także ptaki oraz małe ssaki. Jest wykwalifikowanym myśliwym i atakuje zdobycz rozmiarów łabędzia. Żywi się również padliną, owcami i rybami. Nęka inne ptaki, zmuszając je do upuszczenia wszelkiej żywności, którą niosą. Bieliki białobrzuche polują w parach lub w rodzinnych grupach.

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

Gniazdowanie[edytuj | edytuj kod]

Gniazdo jest duże i zwykle położone na drzewach lub przybrzeżnych urwiskach, może być zagrożone przez innych przedstawicieli tego samego gatunku. Samica składa przeważnie dwa jaja.

Przypisy

  1. Haliaeetus leucogaster w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. White-bellied Sea-eagle (Haliaeetus leucogaster) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 9 stycznia 2011].
  3. Haliaeetus leucogaster. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Haliaeetus leucogaster. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 5 maja 2008]
  2. (ang.) Wink, M.; Heidrich, P. & Fentzloff, C. (1996): A mtDNA phylogeny of sea eagles (genus Haliaeetus) based on nucleotide sequences of the cytochrome b gene. Biochemical Systematics and Ecology 24: 783-791. Pełny tekst w formacie PDF [Dostęp 5 maja 2008].
  3. (ang.) Australian Museum Online: White-bellied Sea-eagle Factsheet [Dostęp 5 maja 2008].