Biesiekierz
| Biesiekierz | |||
|
|||
 Kościół Chrystusa Króla |
|||
| Państwo |  Polska |
||
| Województwo | zachodniopomorskie | ||
| Powiat | koszaliński | ||
| Gmina | Biesiekierz | ||
| Liczba ludności (2008) | 998 | ||
| Strefa numeracyjna | (+48) 94 | ||
| Kod pocztowy | 76-039 | ||
| Tablice rejestracyjne | ZKO | ||
| SIMC | 0303657 | ||
|
Położenie na mapie Polski
  Biesiekierz
|
|||
| Na mapach: | |||
Biesiekierz (niem. Biziker) – wieś w północno-zachodniej Polsce, położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie koszalińskim, w gminie Biesiekierz.
W miejscowości znajduje się prawdopodobnie największy na świecie[1] pomnik ziemniaka.
Biesiekierska aleja dębowa licząca 9 drzew jest pomnikiem przyrody.
Miejscowość jest siedzibą gminy Biesiekierz.
Spis treści |
[edytuj] Architektura
Na terenie wsi znajduje się kościół pod wezwaniem Chrystusa Króla z XIV w. we wnętrzu którego znajduje się wczesnobarokowy ołtarz, chrzcielnica z XVII w., fragment nastawy ołtarzowej z datą renowacji z 1932 roku, a także dwie rzeźby barokowe oraz dzwon gotycki.
Na terenie Biesiekierza znajduje się także zespół pałacowo-parkowy z przełomu XIX i XX wieku, powierzchnia parku wynosi 2,5 hektara.
Nieopodal pałacu znajduje się Pomnik Ziemniaka mierzący 9 metrów. Położony jest kilkanaście metrów na południe od głównej drogi przebiegającej przez wieś i doskonale z niej widoczny. Jest to jedyny monument ziemniaka w Europie, a największy na świecie. Został on utworzony na cześć nowej odmiany ziemniaka, która została wyhodowana w pobliskiej Hodowli Ziemniaka w Biesiekierzu. Jego autorem jest Wiesław Adamski[potrzebne źródło].
[edytuj] Historia
Wieś Biesiekierz od XVI w. stanowiła część majątku kołobrzeskiego rodu Holkenów, których główna siedziba mieściła się w pobliskim Nosowie. Aż po XIX w. wieś wielokrotnie zmieniała właścicieli. Pod koniec XVIII w. należała do rodziny von Kameke a ostatnim właścicielem był Edward graf von Herztberg[2].
[edytuj] Toponimia
Nazwa Biesiekierza przetrwała w różnej formie od drugiej połowy XVIII w. i jest dowodem, że mieszkała w niej ludność pochodzenia słowiańskiego. Jest pewne, że nazwa powstała co najmniej w VIII w., kiedy to Słowianie coraz szerzej wprowadzali hodowlę. W dokumentach nazwę Biesiekierz zapisano w 1276 r. jako Bysiker, w 1034 r. jako Bisiker a w 1313 r. jako Byciker. Nazwa wywodzi się od dwóch słów: Bisi/Bysi i ker. Niemieccy historycy uważają, że jest to stara słowiańska nazwa osady Biciker, utworzona od słów Byk i kier. Nazwa brzmiała Byczykierz a obecnie (nieprawidłowo) Biesiekierz[3].
[edytuj] Infrastruktura
Biesiekierz jest głównym ośrodkiem w gminie. Zlokalizowany jest tu urząd gminy, biblioteka, posterunek policji, Centrum Zdrowia i Opieki Społecznej, klub wiejski, gimnazjum, szkoła podstawowa, przedszkole, filia Urzędu Pracy, boisko gminne.
W miejscowości ma remizę jednostka Ochotniczej Straży Pożarnej włączona do krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego[4].
Przypisy
- ↑ informacja o pomniku na stronie powiatu koszalińskiego
- ↑ Andrzej Świrko, Pałace, dwory i zamki w dorzeczu Parsęty, POT, 2005, ISBN 83-7263-900-0
- ↑ [1]
- ↑ Wykaz OSP w KSRG w wojewódzktwie zachodniopomorskim w lutym 2011 r.. Komenda Wojewódzka Państwowej Straży Pożarnej w Szczecinie, 2011-03-02. [dostęp 2011-08-14].
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Mapy: Emapi • Google Maps • Targeo • Zumi
- Zdjęcia satelitarne: Google Maps • Wikimapia • Zumi
