Bigorski monaster św. Jana Chrzciciela

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bigorski monaster św. Jana Chrzciciela
Бигорски Манастир
Свети Јован Бигорски
Widok klasztoru
Widok klasztoru
Państwo  Macedonia
Miejscowość k. wsi Rostusza
Kościół Macedoński Kościół Prawosławny
Rodzaj klasztoru męski
Eparchia debarsko-kiczewska
Obiekty sakralne
Cerkiew św. Jana Chrzciciela
Cerkiew Bogurodzicy
Cerkiew Michała Archanioła
Założyciel klasztoru Joan Debarski
Styl bizantyjsko-bałkański
Położenie na mapie Macedonii
Mapa lokalizacyjna Macedonii
Bigorski monaster św. Jana Chrzciciela
Bigorski monaster św. Jana Chrzciciela
Ziemia 41°37′15″N 20°36′34″E/41,620833 20,609444Na mapach: 41°37′15″N 20°36′34″E/41,620833 20,609444
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa klasztoru

Bigorski monaster św. Jana Chrzciciela, monaster Sweti Jowan Bigorskiprawosławny klasztor położony ok. 25 km na północny wschód od miasta Debar w zachodniej Macedonii, należący do Macedońskiego Kościoła Prawosławnego. Określenie "bigorski" pochodzi od tufu (mac. бигор, bigor), z którego wzniesiono budynki klasztoru.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Kompleks klasztorny znajduje się na wzniesieniu nad brzegiem rzeki Radika w gminie Mawrowo i Rostusza (połoski region statystyczny) przy drodze z Debaru do Gostiwaru, w pobliżu miejscowości Rostusza, Bitusze, Welebrdo i Trebiszte na terenie parku narodowego Mawrowo.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Według kroniki klasztornej z 1833 r. monaster został założony w 1020 r. przez Joana Debarskiego (Јоан Дебарски), późniejszego pierwszego arcybiskupa ochrydzkiego, w miejscu, gdzie ów wyłowił z rzeki ikonę Jana Chrzciciela. W XVI w. monaster został zniszczony przez Turków. Ocalała tylko niewielka cerkiew. Ponowne odrodzenie klasztoru nastąpiło w 1743 r. w okresie rządów ihumena Hilarego. Następnie w l. 1812-1825 został rozbudowany przez archimandrytę Arseniusa.

Jednym z najcenniejszych zabytków klasztoru jest drewniany ikonostas wykonany w l. 1829-1835 przez miejscowych mistrzów, szczególnie Petra Filipowskiego Garkatę z pobliskiej wsi Gari. Innym skarbem monasteru Bigorskiego jest ikona św. Jana Chrzciciela, ponoć cudownie ocalona z pożarów i zniszczeń, a zdaniem wiernych mająca moc uzdrawiania.

W 2009 r. większość starych budynków klasztornych spłonęła. W maju 2010 r.rozpoczęto prace nad ich rekonstrukcją.