Bilbil chiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bilbil chiński
Pycnonotus sinensis[1]
(Gmelin, 1789)
Zdjęcie wykonane w Hongkongu
Zdjęcie wykonane w Hongkongu
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina bilbile
Rodzaj Pycnonotus
Gatunek bilbil chiński
Synonimy
  • [Muscicapa] sinensis J. F.Gmelin, 1789[2]
Podgatunki
  • P. s. sinensis (J. F. Gmelin, 1789)
  • P. s. hainanus (Swinhoe, 1870)
  • P. s. formosae Hartert, 1910
  • P. s. orii Kuroda, 1923
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Bilbil chiński (Pycnonotus sinensis) − gatunek małego, azjatyckiego ptaka z rodziny bilbili (Pycnonotidae). Wyróżniono kilka podgatunków P. sinensis[4][2][5]:

  • bilbil chiński (P. sinensis sinensis) – środkowe i wschodnie Chiny.
  • bilbil wyspowy (P. sinensis hainanus) – południowo-wschodnie Chiny i północny Wietnam.
  • P. sinensis formosae – Tajwan.
  • P. sinensis orii – południowe Wyspy Nansei.

Szczególną cechą tego gatunku jest duża biała plama na karku i białe cętki na bokach czarnej głowy.

Bilbil chiński występuje na Dalekim Wschodzie, w Hongkongu, kontynentalnych Chinach, na Tajwanie, w Korei i Japonii. Na Tajwanie występuje endemiczny podgatunek.

Przypisy

  1. Pycnonotus sinensis w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. 2,0 2,1 Light-vented Bulbul (Pycnonotus sinensis) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 8 sierpnia 2012].
  3. Pycnonotus sinensis. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  4. Frank Gill, Minturn Wright, David Donsker: Family Pycnonotidae (ang.). IOC World Bird List: Version 3.1. [dostęp 8 sierpnia 2012].
  5. Paweł Mielczarek, Marek Kuziemko: Pycnonotidae Gray,GR, 1840 - bilbile - Bulbuls. W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 8 sierpnia 2012].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]