Bilbil zbroczony

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bilbil zbroczony
Pycnonotus jocosus[1]
(Linnaeus, 1758)
Bilbil zbroczony
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina bilbile
Rodzaj Pycnonotus
Gatunek bilbil zbroczony
Synonimy
  • [Lanius] jocosus Linnaeus, 1758[2]
Podgatunki
  • P. j. fuscicaudatus (Gould, 1866)
  • P. j. abuensis (Whistler, 1931)
  • P. j. pyrrhotis (Bonaparte, 1850)
  • P. j. emeria (Linnaeus, 1758)
  • P. j. whistleri Deignan, 1948
  • P. j. monticola (Horsfield, 1840)
  • P. j. jocosus (Linnaeus, 1758)
  • P. j. pattani Deignan, 1948
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Bilbil zbroczony, bilbil krwawnik (Pycnonotus jocosus) – gatunek ptaka z rodziny bilbili (Pycnonotidae) zamieszkujący głównie Nepal, Indie oraz południowe Chiny. Został introdukowany również w Australii i Ameryce Północnej.

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Wyróżniono kilka podgatunków P. jocosus[4][2]:

  • P. jocosus fuscicaudatus – zachodnie i środkowe Indie.
  • P. jocosus abuensis – północno-zachodnie Indie.
  • P. jocosus pyrrhotis – północne Indie i Nepal.
  • P. jocosus emeria – wschodnie Indie do południowo-zachodniej Tajlandii.
  • P. jocosus whistleriAndamany.
  • P. jocosus monticola – wschodnie Himalaje do północnej Birmy i południowych Chin.
  • P. jocosus jocosus – południowo-wschodnie Chiny.
  • P. jocosus pattani – południowa Birma i północny Półwysep Malajski przez Tajlandię i południowe Indochiny.

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Niewielki ptak o długim, sterczącym czubku; krótkie skrzydła zaokrąglone; nogi krótkie. Górna część tułowia brązowa, ciemniejsza na skrzydłach i ogonie; białe plamy na policzkach, za okiem małe czerwone plamki; dolną część tułowia biała, na piersi złamany brązowy kołnierz, spód ogona karmazynowy.

Wymiary
20-21 cm
Masa ciała
25-42 g
Ilość jaj
2-4
Inkubacja
11-12 dni
Środowisko
Żyje w strefie klimatu ciepłego. Najczęściej można go spotkać w pobliżu plantacji i w ogrodach.
Pożywienie
Owoce i pąki, okazjonalnie nektar kwiatów, pajęczaki i mrówki.
Zachowanie
Prowadzi osiadły tryb życia. Jest to ptak towarzyski oraz hałaśliwy. Osobniki cały czas porozumiewają się za pomocą głosu.
Grupa do pięciu osobników trzyma się razem, przelatując między drzewami i krzewami, gdzie poszukują pokarmu.
Rozmnażanie
Okres godowy trwa od stycznia do sierpnia i wtedy samce wykonują krótkie pieśni, które informują o zajęciu terytorium przez ptaka i jednocześnie wabi samicę. W tym okresie samiec jest agresywny i nie toleruje obecności innych samców w swoim rewirze. Po utworzeniu się pary samica składa 2-4 jasnoróżowe jaja, które są wysiadywane przez obojga rodziców. Po 2 tygodniach młode opuszczają gniazdo, lecz są cały czas są dokarmiane przez rodziców. Po ukończeniu trzeciego tygodnia życia potrafią już latać. W okresie rozrodczym wyprowadzane są 2-3 lęgi.
Ciekawostki
Dawniej urządzano walki bilbilów, które przypominały walki kogutów.

Zasięg[edytuj | edytuj kod]

Lasy, plantacje, polany i ogrody Indii, wysp Andamanów, Nepalu, Chin i Azji Południowo-Wschodniej. Wprowadzony do Nowej Południowej Walii w Australii, na Nikobary i Mauritius.

Rozród[edytuj | edytuj kod]

W krzakach lub na nie wysokich drzewach buduje gniazdo w kształcie filiżanki z patyków, łodyg, traw i innych kawałków roślin, wyściela je delikatniejsza trawą lub korzonkami. Oboje rodzice przez 12-14 dni wysiadują 2-3 białe lub różowe, obficie nakrapiane ciemnobrązowo, czarno lub szaro jaja, następnie opiekują się pisklętami, które opierzają się po 14-18 dniach, ale są jeszcze karmione przez szereg dni.

Przypisy

  1. Pycnonotus jocosus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. 2,0 2,1 Red-whiskered Bulbul (Pycnonotus jocosus) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 8 sierpnia 2012].
  3. Pycnonotus jocosus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  4. Frank Gill, Minturn Wright, David Donsker: Family Pycnonotidae (ang.). IOC World Bird List: Version 3.1. [dostęp 8 sierpnia 2012].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]