Bilha

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Bilha (hebr. בִּלְהָה) – postać biblijna ze Starego Testamentu.

Niewolnica Racheli, która jest też w Biblii nazywana drugorzędną żoną Jakuba. Miała z Jakubem dwóch synów Dana i Neftalego. Z tą osobą związany jest pewien incydent: Kiedy Jakub rozbił namioty w okolicach Migdal-Eder, Bilha została uwiedziona przez swojego pasierba Rubena, jednego z synów Jakuba, co było dla Jakuba dużą zniewagą.

Patrz Rdz 29,29; 30,3-7

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]


Ojciec
'
Gutenberg Bible.jpg Postać biblijna
Występuje w księgach: Rdz
Gutenberg Bible.jpg Synowie
Dan, Neftali