Bilha
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Bilha – postać biblijna ze Starego Testamentu.
Niewolnica Racheli, która jest też w Biblii nazywana drugorzędną żoną Jakuba. Miała z Jakubem dwóch synów Dana i Neftalego. Z tą osobą związany jest pewien incydent: Kiedy Jakub rozbił namioty w okolicach Migdal-Eder, Bilha została uwiedziona przez Rubena, jednego z synów Jakuba, co było dla Jakuba dużą zniewagą.
Patrz Rdz 29,29; 30,3-7
Bibliografia [edytuj]
- "Pismo Święte: Starego i Nowego Testamentu", Wydawnictwo Pallottinum, 1990
- Słownik postaci biblijnych na Biblia.net.pl