Bill Nelson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Clarence William „Bill” Nelson
Bill Nelson.jpg
Data i miejsce urodzenia 29 września 1942
Miami, Floryda
Starszy senator Stanów Zjednoczonych
Floryda
Przynależność polityczna Demokrata
Okres urzędowania od 3 stycznia 2001
Poprzednik Connie Mack III
Następca piastuje mandat do 2013
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Clarence William „Bill” Nelson (ur. 29 września 1942) – amerykański polityk, senator reprezentujący stan Floryda z ramienia Partii Demokratycznej.

Urodzony w Miami Nelson studiował na Uniwersytecie Yale oraz uniwersytecie stanu Wirginia (prawo). Studia na Yale ukończył w roku 1965, zaś w Wirginii w 1968. Ponadto służył w rezerwie US Army w latach 1965-1971, a w służbie czynnej 1968-1970.

Pracował jako prawnik zanim wybrano go do stanowej Izby Reprezentantów, gdzie zasiadał w latach 1972-1979. Potem wybrano go do Izby Reprezentantów USA. Jego kadencja kongresowa trwała od 1979 do 1991 roku.

W tym czasie Nelson został drugim w historii (i pierwszym z Izby) członkiem Kongresu, który wziął udział w misji kosmicznej. Miało to miejsce w roku 1986, kiedy to był specjalistą na promie kosmicznym Columbia (lot STS-61-C). Jego zadaniem było poznanie „od podszewki” problemów związanych z realizacją programu STS. Ponadto powierzono mu obsługę aparatury do doświadczeń nad krystalizacją prostych protein.[1]

Podczas prawyborów demokratycznych roku 1990 ubiegał się o stanowisko gubernatora Florydy, ale przegrał w byłym senatorem Lawtonem Chilesem, który z kolei pokonał urzędującego republikańskiego gubernatora Boba Martineza.

Zamiast tego Nelson pełnił w latach 1995-1999 urząd stanowego komisarza ds. handlu.

W wyborach roku 2000 ówczesny republikański senator Connie Mack III nie ubiegał się o ponowny wybór i jego miejsce zajął Nelson, pokonując ówczesnego republikańskiego kongresmena Billa McColluma.

Zdobył kolejną kadencję w wyborach roku 2006. Jego przeciwniczką z ramienia republikanów była kongresmen i była stanowa sekretarz stanu Katherine Harris. Przez całą kampanię Nelson miał wyraźną przewagę w sondażach i ostatecznie pokonał ją stosunkiem głosów 60% do 38%

Przypisy

  1. „Astronautyka”. 146 (4), s. 11, 1986. Wrocław: Wydawnictwo Ossolineum. ISSN 0444-623X. 

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]