Billy Dee Williams

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Billy Dee Williams
Billy Dee Williams
Imię i nazwisko William December Williams, Jr.
Data
i miejsce urodzenia
6 kwietnia 1937
Nowy Jork
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Billy Dee Williams, właściwie William December Williams, Jr. (ur. 6 kwietnia 1937 roku w Nowym Jorku) - amerykański aktor i scenarzysta, znany przede wszystkim jako odtwórca roli Lando Calrissiana w dwóch częściach sagi Gwiezdne Wojny: Imperium kontratakuje i Powrót Jedi. W Jedi Outcast Lando również mówił głosem tego samego aktora.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn urodzonego w Teksasie dozorcy Williama Decembera Williamsa, Sr. i urodzonej na Karaibach operatorki windy Loretty, przyszedł na świat jako jeden z bliźniaków, ma siostrę Lorettę. Dorastał w Harlemie wychowywany przez babkę ze strony matki, gdy jego rodzice pracowali. W 1945 roku w wieku ośmiu lat zadebiutował na scenie w przedstawieniu Płonąca pochodnia Florencji (The Firebrand of Florence). W 1960 roku wystąpił w sztuce Wspaniały świat (The Cool World). Ukończył nowojorską szkołę średnią LaGuardia High School of Performing Arts, a następnie kontynuował naukę w National Academy of Fine Arts and Design w Nowym Jorku. Poznawał tajniki aktorstwa w nowojorskim Harlem Actors Workshop.

Po kinowym debiucie w dramacie Ostatni gniewny człowiek (The Last Angry Man, 1959), pojawił się na małym ekranie w prestiżowych serialach: CBS Obrońcy (The Defenders, 1964), operze mydlanej NBC Inny świat (Another World, 1964), CBS Pielęgnairki (The Nurses, 1965), operze mydlanej CBS Guiding Light (1966) jako Dr Jim Frazier. W 1967 roku wystąpił na broadwayowskiej scenie w musicalu Hallelujah, Baby!. Za rolę Gale'a Sayersa, zawodnika drużyny futbolu amerykańskiego w telewizyjnym biograficznem dramacie sportowym ABC Pieśń Briana (Brian's Song, 1971) otrzymał nagrodę TV Land i był nominowany do nagrody Emmy. Dwukrotnie był ekranowym partnerem Diany Ross; w biograficznem dramacie muzycznym Sidneya J. Furie Lady śpiewa bluesa (Lady Sings the Blues, 1972) w roli Louisa McKaya i dramacie Mahogany (1975). W 1975 zagrał w teatrze jako Dr Martin Luther King Jr w sztuce Mam marzenie (I Have a Dream).

Startował do roli Hana Solo w filmie sci-fi George'a Lucasa Gwiezdne wojny: część IV - Nowa nadzieja (Star Wars: Episode IV - A New Hope, 1977), którą ostatecznie powierzono Harrisonowi Fordowi. Przełomem w karierze stała się kreacja barona-administratora Miasta Chmur, hazardzisty generała Lando Calrissiana w dwóch częściach sagi Gwiezdne Wojny: Imperium kontratakuje (Star Wars: Episode V - The Empire Strikes Back, 1980) i Powrót Jedi (Star Wars: Episode VI - Return of the Jedi, 1983), za którą zdobył nominację do nagrody Saturna.

Pojawił się w roli Brady'ego Lloyda, zaborczego męża piosenkarki Dominique Deveraux (Diahann Carroll), przyrodniej siostry Blake'a Carringtona (John Forsythe) w operze mydlanej ABC Dynastia (Dynasty, 1984-1985). W 1988 roku odniósł sukces na Broadwayu w sztuce Augusta Wilsona Fences jako Troy Maxon. W obrazie fantasy Tima Burtona Batman (1989) wystąpił w roli prawnika okręgu administracyjnego Harveya Denta. W 1991 roku poświęcił się swojej pasji, którą byłomalarstwo. Zachwycił recenzentów rolą Henry'ego Watersa, ojca skazanego na 25 lat za napad i gwałt więźnia w niezależnym dramacie Wizyta (The Visit, 2000), za którą zdobył nominację do trzech nagród: Independent Spirit Award, Image Award i Black Reel. Można go było dostrzec w sitcomie CBS Różowe lata siedemdziesiąte (That '70s Show, 2004) jako pastora Dana oraz operze mydlanej Szpital miejski: Nocna zmiana (General Hospital: Night Shift, 2007) jako Toussainta Duboisa. Użyczył swojego głosu Lando Calrissianowi, bohaterowi seryjnej komedii animowanej Robot Chicken (2007).

Wybrana filmografia[edytuj | edytuj kod]

Książki[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]