Billy Dee Williams

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Billy Dee Williams
Billy Dee Williams
Imię i nazwisko William December Williams, Jr.
Data i miejsce urodzenia 6 kwietnia 1937
Stany Zjednoczone Nowy Jork, w stanie Nowego Jorku, USA
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Billy Dee Williams, właściwie William December Williams, Jr. (ur. 6 kwietnia 1937 roku w Nowym Jorku, w stanie Nowego Jorku) - amerykański aktor i scenarzysta, znany przede wszystkim jako odtwórca roli Lando Calrissiana w dwóch częściach sagi Gwiezdne Wojny: Imperium kontratakuje i Powrót Jedi. W Jedi Outcast Lando również mówił głosem tego samego aktora.

Spis treści

Życiorys [edytuj]

Syn urodzonego w Teksasie dozorcy Williama Decembera Williamsa, Sr. i urodzonej na Karaibach operatorki windy Loretty, przyszedł na świat jako jeden z bliźniaków, ma siostrę Lorettę. Dorastał w Harlemie wychowywany przez babkę ze strony matki, gdy jego rodzice pracowali. W 1945 roku w wieku ośmu lat zadebiutował na scenie w przedstawieniu Płonąca pochodnia Florencji (The Firebrand of Florence). W 1960 roku wystąpił w sztuce Wspaniały świat (The Cool World). Ukończył nowojorską szkołę średnią LaGuardia High School of Performing Arts, a następnie kontynuował naukę w National Academy of Fine Arts and Design w Nowym Jorku. Poznawał tajniki aktorstwa w nowojorskim Harlem Actors Workshop.

Po kinowym debiucie w dramacie Ostatni gniewny człowiek (The Last Angry Man, 1959), pojawił się na małym ekranie w prestiżowych serialach: CBS Obrońcy (The Defenders, 1964), operze mydlanej NBC Inny świat (Another World, 1964), CBS Pielęgnairki (The Nurses, 1965), operze mydlanej CBS Świetlny przewodnik (The Guiding Light, 1966) jako Dr Jim Frazier. W 1967 roku wystąpił na broadwayowskiej scenie w musicalu Hallelujah, Baby!. Za rolę Gale'a Sayersa, zawodnika drużyny futbolu amerykańskiego w telewizyjnym biograficznem dramacie sportowym ABC Pieśń Briana (Brian's Song, 1971) otrzymał nagrodę TV Land i był nominowany do nagrody Emmy. Dwukrotnie był ekranowym partnerem Diany Ross; w biograficznem dramacie muzycznym Sidneya J. Furie Lady śpiewa bluesa (Lady Sings the Blues, 1972) w roli Louisa McKaya i dramacie Mahogany (1975). W 1975 zagrał w teatrze jako Dr Martin Luther King Jr w sztuce Mam marzenie (I Have a Dream).

Startował do roli Hana Solo w filmie sci-fi George'a Lucasa Gwiezdne wojny: część IV - Nowa nadzieja (Star Wars: Episode IV - A New Hope, 1977), którą ostecznie powierzono Harrisonowi Fordowi. Przełomem w karierze stała się kreacja barona-administratora Miasta Chmur, hazardzisty generała Lando Calrissiana w dwóch częściach sagi Gwiezdne Wojny: Imperium kontratakuje (Star Wars: Episode V - The Empire Strikes Back, 1980) i Powrót Jedi (Star Wars: Episode VI - Return of the Jedi, 1983), za którą zdobył nominację do nagrody Saturna.

Pojawił się w roli Brady'ego Lloyda, zaborczego męża piosenkarki Dominique Deveraux (Diahann Carroll), przyrodniej siostry Blake'a Carringtona (John Forsythe) w operze mydlanej ABC Dynastia (Dynasty, 1984-85). W 1988 roku odniósł sukces na Broadwayu w sztuce Augusta Wilsona Fences jako Troy Maxon. W obrazie fantasy Tima Burtona Batman (1989) wystąpił w roli prawnika okręgu administracyjnego Harveya Denta. W 1991 roku poświęcił się swojej pasji, którym jest malarstwo. Zachwycił recenzentów rolą Henry'ego Watersa, ojca skazanego na 25 lat za napad i gwałt więźnia w niezależnym dramacie Wizyta (The Visit, 2000), za którą zdobył nominację do trzech nagród: Independent Spirit Award, Image Award i Black Reel. Można go było dostrzec w sitcomie CBS Różowe lata siedemdziesiąte (That '70s Show, 2004) jako pastora Dana oraz operze mydlanej Szpital ogólny: Nocna zmiana (General Hospital: Night Shift, 2007) jako Toussainta Duboisa. Użyczył swojego głosu Lando Calrissianowi, bohaterowi seryjnej komedii animowanej Robot Chicken (2007).

Wybrana filmografia [edytuj]

Książki [edytuj]

Linki zewnętrzne [edytuj]