Billy McNeill

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Billy McNeill
Mcneill.jpg
Imię i nazwisko William McNeill
Data i miejsce
urodzenia
2 marca 1940
Bellshill,  Szkocja
Pseudonim Cesar
Pozycja obrońca
Wzrost 187 cm
Kariera juniorska
-1957 Blantyre Victoria FC
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1957-1975 Celtic F.C. 486 (22)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1961-1972  Szkocja 29 (3)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1977
1977-1978
1978-1983
1983-1986
1986-1987
1987-1991
1998
Clyde
Aberdeen F.C.
Celtic F.C.
Manchester City
Aston Villa
Celtic F.C.
Hibernian

William "Billy" McNeill (ur. 2 marca 1940 w Bellshill) − szkocki piłkarz i trener piłkarski. Kapitan Celticu Glasgow, z którym zdobył Puchar Mistrzów w 1967 roku. Następnie trener m.in. Celticu, Manchesteru City i Aston Villi. Odznaczony Orderem Imperium Brytyjskiego.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Do Celticu trafił 20 sierpnia 1957 roku z Blantyre Victoria FC i spędził w nim całą swoją zawodową karierę. W pierwszej drużynie zadebiutował w wygranym 2:0 meczu z Clyde 23 sierpnia 1958. W trakcie osiemnastu lat gry dla The Bhoys zdobył 9 Mistrzostw Szkocji, 7 Pucharów Szkocji, 6 Pucharów Ligi Szkockiej oraz Puchar Mistrzów. Był pierwszym Brytyjczykiem, który wzniósł Puchar Mistrzów jako kapitan, po wygranym 2:1 meczu finałowym w z Interem Mediolan 25 maja 1967 roku. Mecz ten odbył się na Estádio Naciónal w Lizbonie, a zwycięska drużyna, od miejsca tryumfu, przeszła do historii jako Lizbońskie Lwy. Po meczu McNeill powiedział: "To (zdobycie Pucharu Mistrzów) mogło być dla Szkocji, ale na pewno nie dla Wielkiej Brytanii...to było dla Celticu" Ostatni mecz w karierze rozegrał 3 maja 1975 w finale Pucharu Szkocji, wygranym 3:1 z Airdie Hampden.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Karierę szkoleniowca rozpoczął w Clyde F.C. w kwietniu 1977, by po 2 miesiącach przenieść się do Aberdeen FC. Spędził tam jeden sezon, a następnie podjął pracę w swoim ukochanym Celticu. Pracował z drużyną do roku 1983, po drodze zdobywając z nią 3 Mistrzostwa, 1 Puchar Szkocji i 1 Puchar Ligi.

30 czerwca 1983 podpisał kontrakt z angielskim Manchesterem City. Po 2 latach pracy z The Citizens wywalczył awans do Premier League. W trzecim roku pracy udało mu się z drużyną utrzymać na najwyższym szczeblu rozgrywek w Anglii.

Sezon 1986/1987 rozpoczął jako trener Manchesteru City, jednak już we wrześniu 1986 przeniósł się do Aston Villi. Drużyna zakończyła sezon w strefie spadkowej, a McNeill został jednym z niewielu szkoleniowców, którzy w trakcie jednego sezonu prowadzili dwie drużyny, które spadły z ligi (los Aston Villi podzielił jego poprzedni klub).

W roku 1987 rozpoczął ponowną pracę szkoleniową z Celticiem. Już w pierwszym sezonie zdobył z drużyną dublet (Mistrzostwo i Puchar Szkocji). W następnym roku udało mu się ponownie zdobyć krajowy Puchar i było to jego ostatnie osiągnięcie, zanim w 1991 roku opuścił klub.

W 1998 roku Billy McNeill zaliczył epizod jako dyrektor sportowy stołecznego Hibernian, gdzie bezskutecznie próbował zastopować pogarszającą się sytuację finansową klubu. Na krótko został także tymczasowym szkoleniowcem klubu, po zwolnieniu Jima Duffy'ego. Zrezygnował po zakończeniu sezonu 1997/1998.

W lipcu 2009 Celtic ogłosił McNeilla ambasadorem klubu, w uznaniu za jego wkład w sukcesy drużyny.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

W 1989 roku Peter Swales, ówczesny prezes Manchesteru City powiedział o McNeillu: "Jeśli jakiś człowiek był stworzony dla konkretnego klubu, był to Billy McNeill dla Celticu Glasgow. On nigdy tak naprawdę nie pracował tu (w Manchesterze City), ani w Aston Villi. Jego serce zawsze było na Parkhead."

W 2003 roku McNeill bezskutecznie kandydował do Szkockiego Parlamentu z list Scottish Senior Citizens Unity Party.

W 2008 roku otrzymał od Uniwersytetu w Glasgow tytuł doktora honoris causa za wybitne osiągnięcia sportowe oraz godne reprezentowanie szkockiego sportu.