Binokle

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Binokle

Binokle (z fr. binocle[1]) – odmiana okularów trzymających się na nosie dzięki specjalnie wygiętemu sprężynującemu elementowi łączącemu oba szkła.

Nazywane były też cwikierami lub z francuska pince-nez (szczypiący nos). Z jednej strony binokli było małe oczko do przytwierdzenia rzemyka bądź sznureczka, który panie mocowały do paska, panowie zaś do kieszonki kamizelki.

Pojawiły się w XIX wieku, kiedy na oprawki do okularów zaczęto używać metalu, nierzadko złota, a zaniechano rogowych. Od swoich prekursorów były wygodniejsze z uwagi na fakt, że nie trzeba ich było przytrzymywać rękami ani przywiązywać do uszu tasiemką. Stosowane były jeszcze w pierwszej połowie XX wieku, kiedy zaczęły je wypierać okulary z uchwytami. Zanikła też moda na ten typ okularów.

Binokle nosili głównie mężczyźni, ponieważ uważano wówczas, że okulary, a zwłaszcza binokle, nie dodają kobiecie urody. Te wolały nosić lorgnon. Były jednak wyjątki, do których należały kobiety pracujące i przedkładające wygodę nad urodę.

Wikimedia Commons

Przypisy

  1. Binokle. Słownik wyrazów obcych PWN. [dostęp 2013-03-07].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Małgorzata Szubert: Leksykon rzeczy minionych i przemijających. Warszawa: Muza SA, 2003. ISBN 83-7319-138-0.