Biodegradacja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Sztućce wykonane z materiału podlegającego biodegradacji

Biodegradacja (gr. bios – życie, łac. degradatio – obniżenie) – biochemiczny rozkład związków organicznych przez organizmy żywe (bakterie, pierwotniaki, promieniowce, grzyby, glony, robaki) na prostsze składniki chemiczne.

Wprowadzenie ścieków do rzeki (lub jeziora) stanowi ostry stres dla biocenozy, a jego skutkiem jest eliminacja wrażliwych gatunków, najczęściej foto- i chemautotrofów, równocześnie następuje dynamiczny rozwój bakterii heterotroficznych i grzybów. W tych warunkach nasila się proces biodegradacji związków organicznych i wyczerpywanie tlenu rozpuszczonego w wodzie oraz silnie ograniczony jest proces fotosyntezy. Z drugiej strony świadomy proces biodegradacji ścieków, jest często jednym z etapów ich utylizacji w oczyszczalniach.

Zdolność do ulegania materiałów wytworzonych przez człowieka procesowi biodegradacji nazywana jest biodegradowalnością. Na ogół zdolność do biodegradacji jest pożądaną cechą materiałów, gdyż dzięki temu materiały te w mniejszym stopniu zanieczyszczają środowisko. Materiały biodegradowalne po znalezieniu się w formie śmieci w środowisku stopniowo się rozkładają i dzięki temu nie zalegają przez wiele lat. Biodegradowalne materiały można też świadomie poddawać procesowi przyspieszonej biodegradacji, co nazywane jest ich kompostowaniem.

W medycynie biodegradacją nazywa się utratę odpowiednich właściwości fizyko-chemicznych biomateriału, z którego wykonany jest wszczep, na skutek działania organizmu. W przeciwieństwie do resorpcji jest to zjawisko niepożądane.

Zobacz też [edytuj]