Biorezonans

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Terapia biorezonansowa (ang. BRT – Bioresonance Therapy) – metoda leczenia z zakresu medycyny niekonwencjonalnej. Starszą wersją tej techniki jest elektroakupunktura, czyli zmodernizowana wersja akupunktury.

Terapia biorezonansowa została opracowana w 1977 roku i wprowadzona na rynek jako terapia MORA (nazwa pochodzi od twórców – Franza Morella i jego zięcia, inżyniera Ericha Rasche). Metoda ta bazuje na efekcie uzyskanym przez Alberta Abramsa, który na początku XX wieku wprowadził na rynek wymyślone przez siebie urządzenia, mające służyć diagnozie i leczeniu chorób za pomocą wibracji[1]. Abrams twierdził, że na podstawie próbki krwi jego maszyny są w stanie określić nawet jakiego wyznania jest pacjent[1]. Ze względu na brak dowodów skuteczności metody nie jest ona uznawana za medycynę naukową[2]. Część maszyn służących diagnozie w terapii biorezonansowej zawiera obwód mierzący rezystancję skórną – czyli aktywność elektrodermalną, działający w sposób podobny do obwodu w urządzeniu E-Meter stosowanego przez scjentologów, który został zmodyfikowany z intencją udoskonalenia przez twórców biorezonansu; Franz Morell był powiązany z scjentologią[3][4].

Zasada działania[edytuj | edytuj kod]

Opisy działania urządzenia są niejasne[5]. Zazwyczaj elektrody połączone z aparaturą są montowane na skórze pacjenta (lub – jak w przypadku aparatu BICOM – trzymane przez pacjenta). Według producenta urządzenia, poprzez elektrody emitowane jest zmienne pole elektromagnetyczne, mające leczyć pacjenta; komórki w organizmie są obiektami posiadającymi swoją naturalną częstotliwość rezonansową (bio-rezonansową), która zmienia się w zależności od aktualnego stanu pacjenta i może posłużyć do diagnozy. Diagnoza opierająca się na biorezonansie uznawana jest przez współczesną medycynę za bezpodstawną.

Praktykujący tę metodę twierdzą, że za jej pomocą możliwe jest leczenie. Odbywa się to poprzez stymulowanie zmian w biorezonansie komórek, powodując odwrócenie zmian wywołanych przez chorobę. Urządzenie musi być w stanie izolować i wskazywać patogenne odpowiedzi pochodzące z sygnałów, otrzymywanych za pomocą elektrod. Przesyłanie zmodyfikowanych sygnałów przy pomocy tych samych elektrod ma mieć funkcję leczniczą. Osoby leczące tą techniką utrzymują, że są w stanie diagnozować i leczyć przy pomocy biorezonansu wiele chorób bez użycia leków. Podany sposób działania techniki (sygnały patogeniczne jako przeciwieństwo sygnałów zdrowych, często rozróżniane jako harmoniczne i nieharmoniczne) jest podobny do ideologii tradycyjnej medycyny chińskiej, w szczególności akupunktury.


Diagnoza i leczenie[edytuj | edytuj kod]

Przykłady symptomów, chorób i stanów, które ma wykrywać biorezonans:

Przykłady chorób i stanów, do których biorezonans stosuje się w celu leczenia:

Zostało przeprowadzone studium sprawdzające skuteczność terapii, jednakże odbyło się na grupie zaledwie 20 osób[6].

Kontrowersje[edytuj | edytuj kod]

Ta metoda terapii budzi liczne kontrowersje. Ze względu na niejasne opisy zasady działania biorezonansu, teoria próbująca wyjaśnić jego mechanizm została uznana za pseudonaukę[7]. Profesjonalne badania naukowe[2][8][9][10][11][12][13][14] nie wykazały skuteczności metody większej niż efekt placebo.

Znane są również udowodnione przypadki oszustw [15] z osobami utrzymującymi, że są w stanie wyleczyć zmiany nowotworowe oraz, że ich klienci nie potrzebowali chemioterapii lub operacji chirurgicznej usuwającej nowotwór.

Nie istnieją dowody na skuteczność terapii biorezonansowej. Urządzenie wykorzystywane w terapii nie jest zdolne do pomiaru fal elektromagnetycznych[16]. Postulowana przez zwolenników biorezonansu jego skuteczność w leczeniu atopowego zapalenia skóry i innych schorzeń alergicznych nie znajduje potwierdzenia w badaniach naukowych[8][12].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 Fishbein, Morris, The New Medical Follies (1927) Boni and Liverlight, New York Pages 39-41
  2. 2,0 2,1 Wüthrich B. Unproven techniques in allergy diagnosis. „J Investig Allergol Clin Immunol”. 15 (2), s. 86–90, 2005. PMID 16047707. 
  3. http://www.bioenergeticmedicine.org/CoRe-System/Main/FAQ.htm BioenergeticMedicine FAQ
  4. Scientology und die Bioresonanztherapie (niem.). W: ABI INFO [on-line]. Aktion Bildungsinformation e.V., 2003-11-14. [dostęp 2010-01-03]. s. 3.  Cytat: Die Bioresonanztherapie geht auf eine angebliche Entdeckung des im Jahr 1990 verstorbenen Frankfurter Arztes und hochrangigen Scientologen Dr. Franz Morell zurück.
  5. Ernst E. Bioresonance, a study of pseudo-scientific language. „Forschende Komplementärmedizin und klassische Naturheilkunde = Research in complementary and natural classical medicine”. 11 (3), s. 171–3, 2004. doi:10.1159/000079446. PMID 15249751. 
  6. Nienhaus J, Galle M. [Placebo-controlled study of the effects of a standardized MORA bioresonance therapy on functional gastrointestinal complaints]. „Forsch Komplementmed”. 13 (1), s. 28–34, 2006. doi:10.1159/000090134. PMID 16582548 (niem.). 
  7. Galle M. [Bioresonance, a study of pseudo-scientific language]. „Forsch Komplementarmed Klass Naturheilkd”. 11 (5), s. 306; author reply 306, Oct 2004. PMID 15580708 (niem.). 
  8. 8,0 8,1 Schöni MH, Nikolaizik WH, Schöni-Affolter F. Efficacy trial of bioresonance in children with atopic dermatitis. „Int Arch Allergy Immunol.”. 112 (3), s. 238–46, 1997. PMID 9066509. 
  9. Wandtke F, Biorensonanz-Allergietest versus pricktest und RAST, Allergologie 1993,16 S.144
  10. A. Wille. Bioresonanztherapie (biophysikalische Informationstherapie) bei stotternden Kindern. „Forsch Komplementarmed”. 6 (Suppl 1), s. 50-52, 1999. doi:10.1159/000057134. PMID 10077720. 
  11. Hörner M,Bioresonanz: Anspruch einer Methode und Ergebnis einer technischen Überprüfung, Allergologie,1995,18 S. 302
  12. 12,0 12,1 Kofler H., Ulmer H., Mechtler E., Falk M., Fritsch P.. Bioresonance bei Pollinose. Eine vergleichende Untersuchung zur diagnostischen und therapeutischen Wertigkeit. „Alergologie”. 19, s. 114-22, 1996. 
  13. Niggemann B,unkonventionelle Verfahren in der Allergologie. Kontroverse oder Alternative ? Allergologie 2002,25 S. 34
  14. Schultze-Werninghaus, Paramedizinische Verfahren: Bioresonanzdiagnostik und -Therapie, Allergo J,1993,2 40-2
  15. "BioResonance" Promoter Settles Charges
  16. Cap F.. Bemerkungen eines Physikers zur Bioresonanz. „Alergologie”. 18, s. 253-7, 1995. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.