Bitwa morska w Zatoce Smyrneńskiej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bitwa morska w Zatoce Smyrneńskiej
Izmir panorama from Kadifekale.jpg
Zatoka Smyrneńska
Czas 1344
Miejsce Smyrna, Izmir
Terytorium Turcja
Wynik Zwycięstwo floty chrześcijańskiej
Strony konfliktu
C o a Gregorio XI.svg flota zwołana przez papieża Klemensa VI:

Rhodes meander hg.jpg Rodos

CoA Città di Venezia.png Wenecja

Armoiries Chypre.svg Cypr

Flag of the Ottoman Sultanate (1299-1453).svg Turcy (emirat Ajdinu)
Dowódcy
Henryk z Asti Umur Beg
Siły
30 okrętów nieznane
Straty
nieznane wysokie

Bitwa morska w Zatoce Smyrneńskiej – bitwa morska, do której doszło 13 maja 1344.

Republiki włoskie od dawna interesowały się wyspami na Morzu Egejskim. Z czasem zainteresowanie to przeniosło się także na położony na wprost tych wysp kontynent. Jeden z władców tych ziem, emir Ajdynu, posiadający port w Smyrnie, zbudował flotę piracką działającą na wodach egejskich. Było to bardzo szkodliwe dla Wenecjan i mieszkańców Rodos, którzy postanowili działać zbrojnie.

W 1344 roku naprzeciwko Smyrny podpłynęła eskadra, w której udział wzięło 20 okrętów weneckich, 6 rodyjskich i 4 cypryjskie. Chrześcijanami dowodził Henryk z Asti.

Dnia 13 maja 1344 u wejścia do Zatoki Smyrneńskiej doszło do bitwy morskiej, która skończyła się klęską Omara, emira Ajdynu. Po bitwie zwycięzcy popłynęli do Smyrny, którą zdobyli po kilku dniach walk 24 października. Po zdobyciu miasta i nieudanych próbach odbicia go przez muzułmanów w 1350 podpisano układ z Turkami, na mocy którego miasto to przypadło szpitalnikom. Rycerze ci utrzymali się w Smyrnie do 1402, kiedy to odebrał im ją Timur Chromy.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kenneth Meyer Setton. 1976. The Papacy and the Levant, 1204–1571, vol. I. Philadelphia: American Philosophical Society, pp. 184–223.
  • Jules Gay. 1904. Le pape Clément VI et les affaires d'Orient. PhD thesis.