Bitwa na Przylądku Czuwaszskim

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bitwa na Przylądku Czuwaszskim
Podbój Syberii przez Rosję
Surikov Pokoreniye Sibiri Yermakom.jpg
Kozacy pod wodzą Jermaka zdobywają Syberię. Obraz pędzla Wasilij Surikowa namalowany w 1895 roku. Muzeum Rosyjskie w Sankt Petersburgu, przedstawia bitwę na Przylądku Czuwaszskim
Czas 23 października 1582
Terytorium Chanat Syberyjski
Wynik zwycięstwo wojsk rosyjskich (moskiewskich)
Strony konfliktu
Coat of arms of Russia in 1625.PNG Carstwo Rosyjskie; wyprawa Jermaka Timofiejewicza Chanat Syberyjski
Dowódcy
Jermak Timofiejewicz Mametkul
Siły
800 - 840 ludzi tysiące
Straty
107 zabitych i rannych nieznane

Bitwa na Przylądku Czuwaszskim (23 października 1582) wygrana przez Kozaków rosyjskich dowodzonych przez atamana Jermaka Timofiejewicza finansowanych przez kupców rosyjskich Stroganowów doprowadziła do osłabienia, a w konsekwencji upadku Chanatu Syberyjskiego i umożliwiła Rosji podbój całej Syberii.

Bitwa[edytuj | edytuj kod]

W związku z uszkodzeniami twierdzy Kaszłyk Tatarzy zdecydowali się ufortyfikować w pobliżu twierdzy na brzegu rzeki. Gdy Kozacy osiągnęli brzeg rzeki ostrzelali wojska syberyjskie, które pod dowództwem Mametkula rozpoczęły kontratak. Przewaga technologiczna Kozaków wyposażonych w broń palną doprowadziła do dużych strat Tatarów, których główną bronią były myśliwskie łuki (ranny został także Mametkul). Myśliwi stanowili główny trzon armii syberyjskiej. Nie brali oni wcześniej udziału w bitwach z użyciem broni palnej. W wyniku ostrzału Tatarzy wpadli w panikę i rozpoczęli ucieczkę, która doprowadziła do zwycięstwa Kozaków.

Rezultaty[edytuj | edytuj kod]

Wygrana bitwa umożliwiła Kozakom zdobycie stolicy Chanatu Syberyjskiego - Kaszłyku (Sybiru), a w konsekwencji podbicie w ciągu kilku najbliższych lat całego Chanatu Syberyjskiego i przyłączenie go do Rosji. Dalsze konsekwencje to rosyjski podbój olbrzymich ziem za Uralem, który doprowadził do powstania imperium rosyjskiego w kształcie, który znamy do dzisiaj.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]