Bitwa na Przylądku Czuwaszskim

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bitwa na Przylądku Czuwaszskim
Podbój Syberii przez Rosję
Surikov Pokoreniye Sibiri Yermakom.jpg
Kozacy pod wodzą Jermaka zdobywają Syberię. Obraz pędzla Wasilij Surikowa namalowany w 1895 roku. Muzeum Rosyjskie w Sankt Petersburgu, przedstawia bitwę na Przylądku Czuwaszskim
Czas 23 października 1582
Terytorium Chanat Syberyjski
Wynik zwycięstwo wojsk rosyjskich (moskiewskich)
Strony konfliktu
Coat of arms of Russia in 1625.PNG Carstwo Rosyjskie; wyprawa Jermaka Timofiejewicza Chanat Syberyjski
Dowódcy
Jermak Timofiejewicz Kuczum,Mametkul (ranny)
Siły
800 - 840 ludzi tysiące
Straty
107 zabitych i rannych nieznane



Bitwa na Przylądku Czuwaszskim (23 października 1582) wygrana przez Kozaków rosyjskich dowodzonych przez atamana Jermaka Timofiejewicza finansowanych przez kupców rosyjskich Stroganowów doprowadziła do osłabienia, a w konsekwencji upadku Chanatu Syberyjskiego i umożliwiła Rosji podbój całej Syberii.

Bitwa[edytuj | edytuj kod]

W związku z uszkodzeniami twierdzy Kaszłyk Tatarzy zdecydowali się stawić czoła wojskom kozackim za fortyfikacjami polowymi na brzegu rzeki Irtysz. Tatarski chan Kuczum liczył że umocnienia z pni drzew oraz wały ziemne zapewnią jego wojskom ochronę przed bronią palną przeciwnika. Kuczum zamierzał również wykorzystać na tej pozycji swoje nieliczne działa, jednak nie zdołano ich odpalić w trakcie bitwy. Gdy Kozacy osiągnęli brzeg rzeki ostrzelali wojska syberyjskie, które pod dowództwem Mametkula (brata lub wedle innych źródeł syna Kuczuma) rozpoczęły kontratak. Przewaga technologiczna Kozaków wyposażonych w broń palną doprowadziła do dużych strat Tatarów, których główną bronią były myśliwskie łuki. Myśliwi którzy stanowili główny trzon armii syberyjskiej nie brali wcześniej udziału w bitwach z użyciem broni palnej. Mametkul próbował zebrać wokół siebie rozbite ostrzałem wojska jednak został ranny i ewakuowany z pola bitwy. W wyniku zastosowania broni palnej oraz utraty wodza, Tatarzy wpadli w panikę, którą spotęgowała jeszcze ucieczka posiłków ostiackich. Zamęt w szeregach przeciwników wykorzystali Kozacy, którzy wdarli się na szańce przeciwnika. Kuczum, obserwujący z wzgórza przebieg walki, uznał że bitwa jest przegrana i uciekł do swojej stolicy w celu ewakuacji rodziny oraz dobytku[1]. Armia Jermaka odniosła zwycięstwo w bitwie.

Rezultaty[edytuj | edytuj kod]

Wygrana bitwa umożliwiła Kozakom zdobycie stolicy Chanatu Syberyjskiego - Kaszłyku (Sybiru), a w konsekwencji podbicie w ciągu kilku najbliższych lat całego Chanatu Syberyjskiego i przyłączenie go do Rosji. Dalsze konsekwencje to rosyjski podbój olbrzymich ziem za Uralem, który doprowadził do powstania imperium rosyjskiego obejmującego obszary Syberii oraz Dalekiego Wschodu .

Przypisy

  1. Zygmunt Łukawski: Historia Syberii. Wrocław, Warszawa, Kraków, Gdańsk, Łódź: Ossolineum, 1981, s. 60,61. ISBN 83-04-00771-1.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]