Bitwa nad rzeką Bathys
| Bitwa pod Dorylaion II krucjata |
|||||||||||||||||
 Bitwa pod Dorylaion
|
|||||||||||||||||
| Czas | 1147 | ||||||||||||||||
| Miejsce | nad rzeką Bathys, rejon Dorylaion | ||||||||||||||||
| Terytorium | Turcja | ||||||||||||||||
| Wynik | Zwycięstwo Turków | ||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
| Wyprawy krzyżowe Bitwy Łacinników |
|---|
|
I ludowa: Wieselberg • Kserigordon • Civetot |
Bitwa nad rzeką Bathys zwana też drugą bitwą pod Doryleum – bitwa lądowa, która miała miejsce w 1147 roku podczas drugiej wyprawy krzyżowej (1147–1149). Była to największa klęska wojsk chrześcijańskich w trakcie całej wyprawy.
W krucjacie udział wzięły wojska niemieckie króla Konrada III oraz francuskie króla Ludwika VII.
Jako pierwsze do Ziemi Świętej dotarły wojska niemieckie, które rozdzieliły się na dwie grupy. W dniu 25 października 1147 r. wojsko Konrada stanęło nad rzeką Bathys w pobliżu Doryleum, niedaleko miejsca, gdzie przed pół wiekiem krzyżowcy odnieśli walne zwycięstwo nad muzułmanami. W pewnym momencie na wykończonych długim marszem krzyżowców uderzyła cała armia seldżucka. Piechurzy niemieccy zostali całkowicie zaskoczeni atakiem tureckim. Doszło do masakry, w której Konrad utracił prawie 9/10 swojej armii. Wraz z garstką ocalałych Konrad wycofał się pod osłoną nocy do Nikei, a nieliczni Niemcy którzy przeżyli bitwę połączyli się z wojskami francuskimi Ludwika.
Klęska Konrada uniemożliwiła chrześcijanom odbicie zajętych miast w Ziemi Świętej i przyczyniła się w pewnym stopniu do porażki drugiej krucjaty.
