Bitwa nad rzeką Yalu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bitwa nad rzeką Yalu
wojna rosyjsko-japońska
Japanese cavalries Crossing the Yalu River 2.jpg
Japońska kawaleria przekracza Yalu
Czas 30 kwietnia-1 maja 1904
Miejsce Uiju, Korea Północna
Terytorium Korea
Wynik zwycięstwo Japończyków
Strony konfliktu
 Rosja  Japonia
Dowódcy
M. I. Zasulicz Tamemoto Kuroki
Siły
ok. 20 000 żołnierzy
62 działa
8 CKM-ów
ok. 34 000 żołnierzy
126 dział
Straty
2 200 żołnierzy
21 dział
8 CKM-ów
1 000 żołnierzy
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Flag of Russia.svg Wojna rosyjsko-japońska Merchant flag of Japan (1870).svg

Obrona Port ArturBitwa pod CzemulpoBitwa nad rzeką YaluBitwa pod JinzhouBitwa pod DelisiBitwa na przełęczy MotianBitwa pod DashiqiaoBitwa pod XimuchengBitwa na Morzu ŻółtymBitwa pod UlsanBitwa pod LiaoyangBitwa nad Sha HeBitwa pod SandepuBitwa pod MukdenemBitwa pod Cuszimą

Bitwa nad rzeką Yalu (jap. 鴨緑江会戦 Ōryokkō-kaisen?) – pierwsza z większych bitew lądowych w wojnie rosyjsko-japońskiej, stoczona w dniach od 30 kwietnia do 1 maja 1904 roku niedaleko wsi Wiju (obecnie Uiju, Korea Północna) i zakończona zwycięstwem wojsk japońskich otwierającym im drogę do Mandżurii.

Przed bitwą nowy, rosyjski głównodowodzący, generał Kuropatkin, wydał rozkaz dowódcy Oddziału Wschodniego Armii Mandżurskiej, generałowi porucznikowi Michaiłowi Zasuliczowi, powstrzymywania sforsowania przez oddziały japońskie rzeki Yalu, ich wyjścia na prawy dolny jej brzeg i natarcia na północ, w kierunku gór. Rozkaz jednocześnie mówił o unikaniu decydującego starcia i w razie potrzeby wycofaniu się w kierunku Liaoyang, do głównych sił.

Oddział Wschodni, który powstał ze wzmocnionej grupy Wschodniej Awangardy generała majora Kasztalińskiego, miał w swoim składzie 5 wschodniosyberyjskich pułków piechoty: 9.; 10.; 11.; 12.; 22. Łącznie grupa liczyła 20 tys. żołnierzy - piechota 16,5 tys. i kawaleria 2,5 tys. Ponadto, miała ona na wyposażeniu 62 działa i 8 ciężkich karabinów maszynowych. Jej przeciwnikiem była dowodzona przez generała Tamemoto Kurokiego japońska 1. Armia składająca się z 2. i 12. dywizji piechoty oraz dywizji gwardyjskiej, łącznie liczącej około 35 tys. żołnierzy, z uzbrojeniem w 126 dział.

W dniu 1 maja oddziały japońskie, po wcześniejszym zajęciu wysp pośrodku rzeki, przeprawiły się przez Yalu Jiang powyżej pozycji wojsk rosyjskich, broniących się w oddzielnych grupach liczących do 5 tys. żołnierzy i zdołały obejść lewe skrzydło Oddziału Wschodniego.

W związku z przewagą Japończyków i powodzeniem ich oskrzydlającego manewru, słabym przygotowaniem rosyjskich pozycji obronnych i niewykorzystaniem dogodnego do obrony wysokiego prawego brzegu rzeki, dużego rozśrodkowania oddziałów w obronie (odcinka około 30 km broniło 10 tys. ludzi), nieobecności na miejscu generała Zasulicza dowodzącego z Liaoyang, Oddział Wschodni był zmuszony do wycofania się i odstąpienia na pobliskie wzgórza. Rosjanie stracili około 2,2 tys. żołnierzy, 21 dział i wszystkie karabiny maszynowe, przy stratach japońskich ponad 1 tys. żołnierzy.

Sukces japońskiej 1. Armii umożliwił lądowanie 2. Armii na Półwyspie Liaotuńskim i rozwinięcie natarcia w głąb Mandżurii. Według opinii Japończyków, ich wiara we własne siły podwoiła się po tym zwycięstwie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]