Bitwa o Ar-Rakkę

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bitwa o Ar-Rakkę
Wojna domowa w Syrii
Battle of Raqqa.svg
Czas 2 - 6 marca 2013
Miejsce Ar-Rakka
Terytorium Syria
Wynik zwycięstwo rebeliantów
Strony konfliktu
Flag of Syria (1932-1958; 1961-1963).svg Wolna Armia Syrii
Flag of Jihad.svg Syryjski Front Islamski
Flag of Jihad.svg Front Obrony Ludności Lewantu
Syria Syria (siły rządowe)
Straty
46 zabitych rebeliantów

ok. 70 zabitych cywilów

30 zabitych żołnierzy
ok. 300 żołnierzy zostało pojmanych
Wojna domowa w Syrii

Przebieg wojny domowej w Syrii:
DaraHimsDżisr asz-SzughurHamaBaba AmrIdlibPlan AnnanaHulaAt-TrimsaDamaszek (Darajja) – AleppoFront kurdyjskiMa’arrat an-NumanFront damasceńskiHama (Akrab) – Ar-RakkaAl-KusajrDżudajdat al-FadlBanijasChan al-AsalSalmaGhutaMalulaPustynna DrogaSadadGóry Kalamun (Arsal) – Front islamski (Irak) – Kasab
Reakcje międzynarodowe

Bitwa o Ar-Rakkę – szturm rebeliantów na miasto Ar-Rakka leżące w muhafazie o tej samej nazwie w dniach 2-6 marca 2013 podczas wojny domowej. Walki zakończyły się zwycięstwem rebeliantów, okupionym śmiercią ok. 140 osób.

Bitwa[edytuj | edytuj kod]

2 marca 2013 siły rebelianckie złożone z Wolnej Armii Syrii i islamistów, rozpoczęły ofensywę w muhafazie Ar-Rakka. Doszło wówczas do starć na przedmieściach stolicy muhafazy o tej samej nazwie. W mieście słychać było eksplozje, w niebo unosiły się kłęby dymu. Pozycje nacierających rebeliantów były bombardowane przez śmigłowce[1]. Mimo tego rebelianci 3 marca 2013 zdobyli kilka punktów wojskowych oraz więzienie w których przetrzymywano m.in. osoby represjonowane przez reżim. Dzień później bojownicy przedostali się do centrum miasta, gdzie obalono pomnik zmarłego w 2000 Hafiza al-Asada. Wolna Armia Syrii wspierana przez dżihadystów kontrolowała wtedy większą cześć miasta, przystępując do oblężenia siedziby wywiadu wojskowego. Siły reżimu zostały odepchnięte na teren portu lotniczego odległego o 60 km od miasta[2].

Podczas walk z 4 na 5 marca 2013 w mieście Ar-Rakka w ręce rebeliantów wpadł tamtejszy gubernator Hasana Dżalila. Był to najwyższy rangą przedstawiciel władz pojmany przez opozycjonistów od początku wojny domowej[3]. W odwecie siły rządowe, które utraciły kontrolę nad miastem, do akcji posłały lotnictwo, które w trakcie dnia dokonało 30 uderzeń. Ponadto w rejon walk zostały wysłane dodatkowe oddziały żołnierzy, które miały odbić Ar-Rakka z rąk rebeliantów[4]. 6 marca 2013 kontynuowano bombardowania. Przeprowadzono 25 nalotów w których zginęło 39 osób. Tysiące ludzi, które świętowało zdobycie miasta przez rebeliantów, salwowało się ucieczką z miasta. Większość uchodźców szukało schronienia w wioskach wokół miasta, ale brak żywności powodował migracje do Turcji. W bitwie o Ar-Rakkę zginęło 46 rebeliantów, 30 żołnierzy (300 zostało pojmanych) i ok. 70 cywilów[5].

Skutki[edytuj | edytuj kod]

Ar-Rakka, stopniowo padała łupem brutalnych islamistów, przed którymi uciekała lokalna ludność i umiarkowane grupy zbrojne. Dżihadyści wprowadzili na kontrolowanych terenach wprowadzili i egzekwowali prawo koraniczne. Ar-Rakka była jedyną stolicą muhafazy w Syrii kontrolowaną przez przeciwników rządów. Stała się też bastionem ekstremistów, którzy trzymali porządek w mieście twardą ręką i prześladowali innowierców, przeprowadzając publiczne egzekucje. [6].

Miasto było systematycznie bombardowane przez syryjskie lotnictwo, także za pomocą bomb próżniowych[7], czy ziemia-powietrze, w wyniku czego cierpieli cywile[8].

Przypisy