Bitwa o Buôn Ma Thuột

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bitwa o Buôn Ma Thuột
wojna wietnamska
The central highlands in daklak Vietnam.jpg
Prowincja Đăk Lăk
Czas 3-18 marca 1975
Miejsce Buôn Ma Thuột, prowincja Đăk Lăk
Terytorium Wietnam Południowy
Wynik Decydujące zwycięstwo Wietnamu Północnego
Strony konfliktu
 Wietnam Północny  Wietnam Południowy
Dowódcy
Hoàng Minh Thảo Phạm Văn Phú
Siły
25 000 2200 + posiłki
Straty
300 zabitych i rannych 600 zabitych i rannych
Bitwy i operacje wojny wietnamskiej

1962: Chopper


1963: Ấp Bắc


1964: Bình Giã


1965: Flaming DartRolling ThunderBa GiaĐồng XoàiIa ĐrăngGame Warden


1966: Bồng SơnA SầuHastingsPrairie


1967: Cedar FallsBribieJunction CityUnionUnion IIĐắk Tô


1968: Khe SanhCoburgofensywa TếtSajgon (I)HuếQuảng Trị (I)Làng VâyKhâm Đức


1969: Hamburger Hill


1970: kampania kambodżańskaIvory Coast


1971: Lam Sơn 719


1972: ofensywa wielkanocnaQuảng Trị (II)An LộcĐồng HớiLinebackerQuảng Trị (III)Linebacker II


1974: Phước Bình


1975: ofensywa wiosennaBuôn Ma ThuộtHuế-Đà NẵngXuân LộcSajgon (II)

Bitwa o Buôn Ma Thuột, rozegrana między 3 a 18 marca 1975 roku, była decydującą bitwą wojny wietnamskiej, która doprowadziła do całkowitego zniszczenia strefy południowowietnamskiego II Korpusu Taktycznego. Bitwa sama w sobie była częścią większej północnowietnamskiej ofensywy znanej jako Kampania 275, której celem było zdobycie Regionu Płaskowyżu Centralnego.

W lutym 1975 roku wojska komunistycznego Wietnamu Północnego rozpoczęły marsz w kierunku miejscowości Buôn Ma Thuột, w której znajdował się garnizon wojsk południowowietnamskich. Pod miasto przybył generał Văn Tiến Dũng, który z miejsca rozpoczął przygotowania do natarcia. Pierwszym celem komunistów były posterunki oraz patrole w miejscowości Pleiku, gdzie znajdowała się Kwatera Główna II Regionu Wojskowego generała Phạm Văn Phú. 9 marca Dũng odciął drogę prowadzącą z Pleiku do Buôn Ma Thuột. Następnie rozpoczęto ostrzał artyleryjski tego drugiego miasta. Wojska północnowietnamskie, dysponujące siłami 25 000 ludzi, znacznie przeważały liczebnie nad obrońcami (2200 ludzi z 23. Dywizji południowowietnamskiej).

Rankiem 10 marca przy wsparciu czołgów T-54 komuniści wdarli się na przedmieścia Buôn Ma Thuột, zdobywając m.in. znajdujące się tam składy amunicji oraz siedzibę dowództwa 23. Dywizji w północnej części miasta. W następnej kolejności wybuchły walki o lotnisko, gdzie obrońcom przy wsparciu samolotów udało się zniszczyć 5 czołgów północnowietnamskich. Na skutek katastrofalnej sytuacji obrońców, generał Phạm wysłał z Pleiku desant pododdziałów 44. pułku, który na śmigłowcach CH-46 wylądował na wschód od miasta. Do miasta skierowała się jednak tylko część wysłanych sił (piechota morska, komandosi i spadochroniarze) gdyż reszta rozbiegła się po terenie w poszukiwaniu własnych rodzin. Pomoc generała Phạm nie zmieniła sytuacji obrońców i ostatecznie dnia 11 marca miasto zostało zdobyte przez wojska północnowietnamskie. Niewielkie walki w poszczególnych miejscach oporu trwały jeszcze do 18 marca. Upadek Buôn Ma Thuột oznaczał przecięcie południowowietnamskich linii komunikacyjnych do Sajgonu.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bogdan Stech: Upadek Sajgonu, Największe bitwy XX w. Wyd. Altair, Warszawa 1995.