Bitwa o Latyczów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bitwa o Latyczów
Wojna polsko-bolszewicka
Czas 18-22 lutego 1920
Miejsce Latyczów pod Płoskirowem
Terytorium Polska
Wynik zwycięstwo Polski
Strony konfliktu
 Polska  ZSRR
Dowódcy
Władysław Jędrzejewski Grigorij Kotowski
Siły
5 DP (19, 38, 39, 40 PP, 5 PAP, 3 bateria 5 PAC, 3 dyon 4 PSK) wzmocniona siłami 12 DP (53, 54 i 55 PP) oraz 4 dyonem 4 PSK, 1 dyonem 212 PAP i dwoma pociągami pancernymi) 44 Dywizja Strzelców i jednostki kawalerii
Straty
ok. 130 żołnierzy dwu-trzykrotnie większe od polskich
Wojna polsko-bolszewicka

Walki o Wilno (31 XII 1918 – 5 I 1919) • Bitwa pod Berezą Kartuską (16 II 1919) • Powstanie nieświeskie (14-19 III 1919) • Walki o Lidę (16-17 IV 1919) • Zajęcie Wilna (IV 1919) • Operacja Mińsk (VIII 1919) • Bitwa pod Dyneburgiem (3-25 I 1920) • Bitwa o Latyczów (18-22 II 1920) • Wyprawa kijowska (IV 1920) • Zagon na Koziatyn (25-27 IV 1920) • Zagon na Żytomierz (26 IV 1920) • Bitwa pod Czarnobylem (27 IV 1920) • Bitwa pod Wołodarką (29-31 V 1920) • Bitwa pod Bystrzykiem (31 V 1920) • Bitwa pod Boryspolem (2 VI 1920) • Bitwa o Lwów 1920 • Bitwa warszawska (12-15 VIII 1920) • Bitwa pod Radzyminem (12-15 VIII 1920) • Bitwa pod Ossowem (14 VIII 1920) • Bitwa o Nasielsk (14-15 VIII 1920) • Bitwa pod Kockiem (14-16 VIII 1920) • Bitwa pod Hrubieszowem (VIII-IX 1920) • Bitwa pod Cycowem (15-16 VIII 1920) • Kontruderzenie znad Wieprza (od 16 VIII 1920) • Bitwa o Mińsk Mazowiecki (16-18 VIII 1920) • Bitwa pod Zadwórzem (17 VIII 1920) • Bitwa białostocka (22 VIII 1920) • Bitwa pod Komarowem (31 VIII 1920) • Bitwa pod Dytiatynem (16 IX 1920) • Zagon na Kowel (IX 1920) • Bitwa nad Niemnem (20-26 IX 1920)

Bitwa o Latyczów – bitwa stoczona w dniach 18-22 lutego 1920 roku pod Latyczowem, podczas wojny polsko-bolszewickiej.

Po zakończeniu wojny polsko-ukraińskiej, polski Front Podolski pozostawał względnie stabilny i biegł wzdłuż Bugu, niedaleko Zbrucza. Podczas manewru, który miał skrócić linie polskiej 5 Dywizji Piechoty gen. Władysława Jędrzejewskiego, napotkano oddziały radzieckiej 44 Dywizji Strzelców i jednostki kawalerii Grigorija Kotowskiego.

Polacy zaatakowali siły rosyjskie 18 lutego, ale z niewielkim powodzeniem. 20 lutego gen. Jędrzejewski zdecydował się rzucić wszystkie swoje rezerwy, co zaowocowało zdobyciem Latyczowa przez polską 5 Dywizję Piechoty. Nowe pozycje stały się jednym z punktów koncentracji dla Wojska Polskiego i armii URL przed ofensywą kijowską. W czerwcu i lipcu 1920 r. na obrzeżach Latyczowa doszło do kolejnej bitwy, czasami określanej jako II bitwa o Latyczów, w której Wojsko Polskie zatrzymało Sowietów w drodze na Lwów.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tadeusz Kutrzeba, Wyprawa kijowska, Warszawa 1937.
  • Marian Kukiel, Moja wojaczka na Ukrainie, wiosna 1920: dziennik oficera Sztabu Generalnego, wstęp i oprac. Janusz Zuziak. Warszawa 1995: Wojskowy Instytut Historyczny; Pruszków: „Ajaks”, 1995 ISBN 83-85621-74-1.
  • G. Łukomski, B. Polak, M. Wrzosek, Wojna polsko-bolszewicka 1919-1920. Działania bojowe. Kalendarium, t. 1-2, Koszalin 1990.
  • J. Odziemkowski, Leksykon wojny polsko-rosyjskiej 1919-1920, wyd. RYTM Warszawa 2004.