Bitwa o Madryt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bitwa o Madryt
Hiszpańska wojna domowa
Czas listopad 1936 - 28 marca 1939
Miejsce Madryt
Terytorium Hiszpania
Przyczyna potrzeba zdobycia stolicy Hiszpanii przez nacjonalistów, która była kluczem do przejęcia władzy w całym kraju
Wynik zwycięstwo nacjonalistów
Strony konfliktu
 Hiszpania
 Włochy
 III Rzesza
 Hiszpania
Flag of the International Brigades.svg Brygady Międzynarodowe
Dowódcy
Francisco Franco
Emilio Mola
José Miaja
Siły
20 000 żołnierzy 42 000 żołnierzy
Straty
ok. 5 000 zabitych lub rannych ok. 5 000 zabitych lub rannych (w tym cywile)
Hiszpańska wojna domowa

AlkazarMajorkaMadrytGuadalajaraBruneteTeruelPalosEbro

Bitwa o Madryt – starcie zbrojne, które miało miejsce w trakcie hiszpańskiej wojny domowej pomiędzy nacjonalistami oraz republikanami od listopada 1936 do marca 1939.

Bitwa[edytuj | edytuj kod]

Bitwa o Madryt rozpoczęła się frontalnymi atakami sił generała Francisco Franco w skład który wchodziły Hiszpańskie Siły Kolonialne (większość Marokańskich), najemnicy z Legii Cudzoziemskiej oraz wojska nacjonalistów hiszpańskich. Republikanie, którzy mieli problemy ze zorganizowaniem stałych sił zbrojnych, utworzyli Armię Ludową i pospiesznie przygotowywali obronę stolicy. Obrońców Madrytu wsparły licznie przybyłe Brygady Międzynarodowe.

Ofensywa nacjonalistyczna została odparta na przedmieściach Madrytu, a walki przerodziły się w wojnę pozycyjną. Obie strony próbowały wyprzeć lub wedrzeć się w siły przeciwnika. Zimą front ustabilizował się około 10 km na północny zachód od Madrytu. Walk na froncie zaprzestano aż do puczu pułkownika Casado w marcu 1939, wtedy to podzielone i walczące ze sobą nawzajem siły republikańskie zostały tak mocno zdezorganizowane, że Franco dostrzegł szansę i zaatakował. Madryt poddał się bez walki, co zakończyło ponad dwu i półroczne ataki na miasto.

Obrona Madrytu miała ważne znaczenie w walkach w całej Hiszpanii, ponieważ siły republikańskie walczyły z wielkim poświęceniem w celu pomocy stolicy. Ten czynnik decydował o długości i zaciętości prowadzonych działań wojennych.

Polacy w bitwie o Madryt[edytuj | edytuj kod]

Dużą rolę w republikańskiej obronie Madrytu odegrali Polacy walczący w batalionie imienia Jarosława Dąbrowskiego. Straty Polaków sięgały 1200 zabitych - była to prawie 1/3 strat poniesionych przez siły republikańskie[1].

Walki o Madryt zostały po II wojnie swiatowej upamiętnione na Grobie Nieznanego Żołnierza w Warszawie, napisem na jednej z tablic − "MADRYT 7 XI 1936".

Przypisy

  1. Hugh 1994 ↓, s. 490.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Antony Beevor: The battle for Spain: The Spanish civil war 1936-1939. London: Penguin Books, 2006. ISBN 978-0-14-303765-1.
  • Thomas Hugh: The Spanish Civil War. London: Penguin Books, 2001. ISBN 978-0-14-101161-5.
  • Gabriel Jackson: The Spanish Republic and the Civil War 1931-1939. Princeton: Princeton University Press, 1967.