Bitwa pod Łopusznem
Z Wikipedii
| Bitwa pod Łopusznem (bitwa pod Wiśniowcem) |
|||||||||
| Data | 28 kwietnia 1512 | ||||||||
| Miejsce | Wiśniowiec obecnie Tarnopol | ||||||||
| Wynik | wygrana Polaków | ||||||||
| Terytorium | Ukraina | ||||||||
|
|||||||||
Bitwa pod Łopusznem (znana także jako bitwa pod Wiśniowcem) miała miejsce 28 kwietnia 1512.
W bitwie tej wojska polsko-litewskie pod dowództwem hetmana wielkiego koronnego Mikołaja Kamienieckiego oraz hetmana wielkiego litewskiego Konstantego Ostrogskiego rozbiły najazd Tatarów Krymskich, którymi dowodził Mengli I Girej.
Kawaleria polska, licząca 5 tysięcy żołnierzy, dowodzona przez Mikołaja Kamienieckiego, przy wsparciu oddziałów litewskich i ruskich, wycięła w pień 24 tysiące (wg niektórych źródeł 10 tysięcy) Tatarów i uwolniła kilkunastotysięczny jasyr.
[edytuj] Źródła
- Piotr Borawski, Tatarzy w dawnej Rzeczypospolitej, Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, Warszawa 1986, ISBN 83-205-3747-9, str. 80-83
- Paweł Jasienica, Polska Jagiellonów, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1975, Tom II, str. 62
- Mała Encyklopedia Wojskowa, 1967, Wydanie I
- Leszek Podhorodecki, Chanat Krymski i jego stosunki z Polską w XV-XVIIIw., Warszawa 1987, ISBN 83-05-11618-2, str. 85-86
