Bitwa pod Łopusznem

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bitwa pod Łopusznem
(bitwa pod Wiśniowcem)
Czas 28 kwietnia 1512
Miejsce pola pod Wiśniowcem oraz Łopusznem[1]
Terytorium Ukraina
Wynik wygrana Polaków
Strony konfliktu
POL Przemysł II 1295 COA.svg Polska
Coat of arms of Lithuania.svg Litwa
Chanat Krymski
Dowódcy
Mikołaj Kamieniecki
Konstanty Ostrogski
Mengli I Girej
Siły
5 000 kawalerii 30 000
Straty
1 000 około 24 000

Bitwa pod Łopusznem (znana także jako bitwa pod Wiśniowcem) miała miejsce 28 kwietnia 1512 roku.

W bitwie tej wojska polsko-litewskie pod dowództwem hetmana wielkiego koronnego Mikołaja Kamienieckiego oraz hetmana wielkiego litewskiego Konstantego Ostrogskiego rozbiły najazd Tatarów Krymskich, którymi dowodził Mengli I Girej.

Kawaleria polska, licząca 5 tysięcy żołnierzy, dowodzona przez Mikołaja Kamienieckiego, przy wsparciu oddziałów litewskich i ruskich, wycięła w pień 24 tysiące (według niektórych źródeł 10 tysięcy) Tatarów i uwolniła kilkunastotysięczny jasyr.

Przypisy

  1. * Łopuszno w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom XV, cz. 2 (Januszpol – Wola Justowska) z 1902 r.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]