Bitwa pod Adrianopolem (1365)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy bitwy w 1365. Zobacz też: inne bitwy pod Adrianopolem.
Bitwa pod Adrianopolem (1365)
Wojny bizantyńsko-osmańskie
Edirne mosque outside.jpg
Meczet w Edirne
Czas 1365
Miejsce Adrianopol
Wynik zwycięstwo Osmanów
Strony konfliktu
Flag of Palaeologus Dynasty.svg Cesarstwo Bizantyńskie Osmanowie
Dowódcy
nieznany Murad I
Siły
30 000 45 000
Straty
11 000 2 800
Podboje Turcji Osmańskiej

DidymotykaAdrianopolMaricaDubravnicaBilećaPlocznikKosowe Pole (1389)RowinaTyrnowo (1393)NikopolisAnkaraPowstanie w Bułgarii (1403)GallipoliTransylwania (1438)Jałomica (1442)WarnaKosowe Pole (1448)Albulena (1457)Serbia (1458)KonstantynopolBelgradTârgovişte (1462)Kruja (1466)BaşkentVaslui (1475)Valea Albă (1476)Chlebowe PoleKrbavsko PoljeSapienzaCzałdyranMardż DabikAr-RajdanijjaRodosMohaczWiedeńPrevezaDżerba (1560)MaltaCyprFamagustaLepanto

Bitwa pod Adrianopolem – starcie zbrojne, które miało miejsce w roku 1365. Bitwa zakończyła się strategicznym zwycięstwem Osmanów dowodzonych przez sułtana Murada I.

Przebieg samej bitwy nie jest znany ze względu na szczupłość kronikarskich zapisków z obu stron. Nie znana jest ani liczebności wojsk (można tylko przypuszczać, że były znaczne, ze względu na obecność sułtana), ani strat obu stron i imienia dowódcy wojsk bizantyńskich.

W wyniku starcia wojska tureckie pokonały armię bizantyńską. Dzięki temu zwycięstwu Turcy Osmańscy zajęli pogranicze Bałkanów i mogli rozpocząć ostateczną likwidację otoczonego ze wszystkich stron i ograniczonego do Konstantynopola i najbliższych okolic Cesarstwa, jak również podbój Serbii i Bułgarii.

Po wygranej bitwie Turcy natychmiast zajęli Adrianopol i przenieśli tam swoją stolicę, co było zgodne z ich polityką podbojów na terytorium europejskim. Przemianowany na Edirne Adrianopol stanowił stolicę Imperium Osmańskiego aż do zdobycia Konstantynopola w roku 1453, ale jeszcze w przeddzień wyprawy wiedeńskiej Kara Mustafy buńczuki wojenne zatykano przed pałacem sułtańskim w Adrianopolu, z czego wynika, że miasto pełniło rolę wojennej stolicy imperium znacznie dłużej. Stolica Bizancjum przetrwała jeszcze prawie sto lat, ponieważ Turcy zostawili Konstantynopol na boku, kierując się na Bałkany.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Nigosian, Solomon Alexander. Islam: its history, teaching, and practices (en anglès). Indiana University Press, p.36. ISBN 0-253-21627-3.
  • Ostrogorsky, George. Storia dell'Impero bizantino (en italià). Einaudi, p.537. ISBN 88-06-17362-6.
  • Zygnunt Ryniewicz: Leksykon bitew świata, Wyd. Almapress, Warszawa 2004.