Bitwa pod Akragas (406 p.n.e.)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bitwa pod Akragas
Wojna Syrakuz z Kartaginą
Agrigento3 (js).jpg
Świątynia Heraklesa w Akragas
Czas 406 p.n.e.
Miejsce Akragas (Agrigento)
Terytorium Sycylia
Wynik zwycięstwo Kartaginy
Strony konfliktu
Syrakuzy Kartagińczycy
Dowódcy
Deksippos, Dafnajos Hannibal Magon, Himilkon
Siły
40 okrętów 120 000, 120 okrętów
Straty
nieznane 6 000
Wojna Syrakuz z Kartaginą

Himera - Selinunt - Himera (II) - Akragas - rzeka Himera - Gela - Motye - Katania - Abakaneum - Krimissos - Eknomos - Kartagina - Terias

Bitwa pod Akragas – starcie zbrojne, które miało miejsce w roku 406 p.n.e. w trakcie wojny Syrakuz z Kartaginą.

W roku 406 p.n.e. Hannibal Magon zdecydował się uderzyć na Sycylię, gdzie popłynął na czele pięćdziesięciu trójrzędowców. W ślad za nim popłynęła reszta sił kartagińskich. Pierwszym celem armii inwazyjnej stało się bogate miasto Akragas na południu Sycylii. Pod miastem Hannibal postawił dwa obozy. W pierwszym z nich położonym na okolicznych wzgórzach stacjonowali Iberowie i Libijczycy w sile 40 000 ludzi. Drugi obóz znajdował się pod miastem i otoczony był palisadami. Znajdowały się w nim główne siły Kartagińczyków w liczbie 60 000 – 80 000 ludzi. Pierwszy atak Kartagińczycy przypuścili przy zastosowaniu wież oblężniczych. Atak zakończył się niepowodzeniem, zadał jednak obrońcom wysokie straty. Którejś nocy wypad poprowadzony z miasta zakończył się spaleniem wież, wobec czego Hannibal zarządził zbudowanie wokół miasta wysokich palisad, zza których ostrzeliwano obrońców.

Krótko potem w obozie kartagińskim doszło do wybuchu zarazy, której ofiarą stał się sam Hannibal. Jego następcą został Himilkon. Nowy dowódca kontynuował ataki na mury miasta, żaden z nich nie przyniósł jednak sukcesu. Wraz z nadchodzącą zimą w mieście zaczęło brakować żywności. Po przejściu na stronę kartagińską najemników greckich, mieszkańcy miasta opuścili miasto i skierowali się w kierunku Geli. Rankiem dnia następnego Himilkon i jego armia wkroczyły do miasta dokonując rzezi znajdujących się w nim starców i chorych. Po splądrowaniu miasta Kartagińczycy rozłożyli się w nim na leża zimowe. Wiosną następnego roku Himilkon zburzył miasto, kierując się ku Geli.

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • Grzegorz Lach: Wyprawa sycylijska 415–413 p.n.e., wyd. Bellona, Warszawa, 2007.