Bitwa pod Bileća
| Bitwa pod Bileća | |||||||||||||||||
| Czas | 27 sierpnia 1388 | ||||||||||||||||
| Miejsce | Bileća, Hercegowina | ||||||||||||||||
| Terytorium | Bośnia | ||||||||||||||||
| Wynik | Zwycięstwo Bośniaków | ||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
 Wojny serbsko-tureckie |
|---|
|
Gallipoli (1312) - Stefaniana (1344) - Marica (1371) - Dubravnica (1381) - Savra (1385) - Bileća (1388) - Plocznik (1388) - Kosowe Pole (1389) - Tripolje (1402) - Leskovac (1454) - Belgrad (1521) - Banat (1594) - Krajina (1788) - Powstanie w Serbii (1804-1815) - Ivankovac (1805) - Mišar (1806) - Deligrad (1806) - Čegar (1809) - Ljubić (1815) - Powstanie w Serbii (1815-1817) - Wojna serbsko-turecka (1858-1862) - Grahovac (1858) - Wojna serbsko-turecka (1876-1877) - Sumatovac (1876) |
| Podboje Turcji Osmańskiej |
|---|
|
Didymotyka – Adrianopol – Marica – Dubravnica – Bileća – Plocznik – Kosowe Pole (1389) – Rowina – Tyrnowo (1393) – Nikopolis – Ankara – Powstanie w Bułgarii (1403) – Gallipoli – Transylwania (1438) – Jałomica (1442) – Warna – Kosowe Pole (1448) – Albulena (1457) – Serbia (1458) – Konstantynopol – Belgrad – Târgovişte (1462) – Kruja (1466) – Başkent – Vaslui (1475) – Valea Albă (1476) – Chlebowe Pole – Krbavsko Polje – Sapienza – Czałdyran – Mardż Dabik – Ar-Rajdanijja – Rodos – Mohacz – Wiedeń – Preveza – Dżerba (1560) – Malta – Cypr – Famagusta – Lepanto |
Bitwa pod Bileća – starcie zbrojne, które miało miejsce 27 sierpnia 1388 r. w rejonie miasta Bileća w Hercegowinie. Naprzeciwko siebie stanęły oddziały bośniackie króla Tvrtko I, dowodzone przez Vlatko Vukovića i Radiča Sankovića oraz armia osmańska pod wodzą Lala Şahina Paşzy.
Według relacji spisanej przez Mavro Obiniego w Historii Słowian (z roku 1601), siły bośniackie liczyły 7 000 ludzi, Turcy dysponowali siłami 18 000 żołnierzy. Bitwa zakończyła się zwycięstwem armii bośniackiej, jednak straty obu stron nie są znane.
Zwycięstwo Bośniaków na krótki czas zakończyło najazdy tureckie na Bośnię. Ponadto wynik bitwy podniósł morale ludów bałkańskich, które rok później stanęły przeciwko Osmanom w bitwie na Kosowym Polu.
Bibliografia[edytuj]
- Finkel, Caroline, Osman's Dream, (Basic Books, 2005).
