Bitwa pod Bornhöved
| Bitwa pod Bornhöved Walki Niemców z Duńczykami |
|
bitwa pod Bornhöved na ilustracji z XIV-wiecznej kroniki
|
|
| Czas | 22 lipca 1227 |
| Miejsce | Bornhöved, Szlezwik-Holsztyn |
| Terytorium | Niemcy |
| Wynik | zwycięstwo wojsk niemieckich |
|
Ebstorf (880) - Hedeby (934) - Stellau (1201) - Mölln (1225) - Bornhöved (1227) - Warnemünde (1234) - Lohede (1261) - Hemmingstedt (1500) |
Bitwa pod Bornhöved miała miejsce dnia 22 lipca 1227 r. w trakcie walk niemiecko-duńskich o Szlezwik. Starcie zakończyło się zwycięstwem sił koalicyjnych miast niemieckich.
W roku 1227 król Danii Waldemar II Zwycięski zamierzał dokonać inwazji na północne Niemcy. Dnia 22 lipca 1227 roku pod Bornhöved zagrodziła mu drogę armia koalicyjna złożona z wojsk arcybiskupa Bremy Gebharda II oraz miast Lubeki i Hamburga. Połączoną armią niemiecką dowodził hrabia holsztyński Adolf IV. Bitwa zakończyła się porażką Duńczyków, którzy musieli wyrzec się swych ambitnych planów.
Wojska niemieckie składały się z: 2 000 rycerzy, 1 000 lekkich rycerzy, 5 000 piechoty, 3-4 000 Landsknechtów i łuczników oraz około 1 000 chłopów z Dithmarschen, którzy właściwie zostali zaciągnięci przez Duńczyków, jednak przed bitwą zbiegli do Niemców.
Wojska duńskie: 3 000 rycerzy, 5 000 piechoty, 5 000 Landsknechtów i 1 000 łuczników ze Szwecji.
W bitwie Niemcy stracili 3 000 ludzi , około 1 000 zostało rannych, natomiast Duńczycy 6 000 ludzi i około 2 000 rannych.
[edytuj] Źródło
- Sir Andrew Halliday Annals of the House of Hannover, v.2, London, 1826