Bitwa pod Brissarthe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bitwa pod Brissarthe
Walki Franków z wikingami
King Salomon of Brittany - 2.jpg
Salomon bretoński
Czas 866
Miejsce Brissarthe
Terytorium Neustria
Wynik Zwycięstwo wikingów i Bretonów
Strony konfliktu
Frankowie Wikingowie

Bretania

Dowódcy
Robert IV Mocny Salomon III (Bretania), Hastein (wikingowie)
Siły
nieznane nieznane
Straty
nieznane nieznane
Wojny Franków z wikingami

Brissarthe - Thimeon - Saucort-en-Vimeu - Paryż - Montfaucon - Leuven - Auxerre - Chartres

Bitwa pod Brissarthe – starcie zbrojne, które miało miejsce 15 września 866 roku pomiędzy Frankami a wikingami. W wyniku bitwy śmierć poniósł Robert Mocny, hrabia Tours i Angers, któremu król Karol II Łysy powierzył obronę przed najazdami Normanów.

W roku 866 książę bretoński Salomon III (rządzący w latach 857-874) zawiązał sojusz z Hasteinem z Danii skierowany przeciwko Anjou, Maine i Tureni. Pierwszym celem sił sojuszniczych stało się miasto Le Mans, które doszczętnie splądrowano.

W tej sytuacji dowodzenie nad siłami z zagrożonych atakami regionów objął hrabia Robert Mocny, który zebrał frankijskie wojska m.in. hrabiego Ranulfa I z Poitou, Gosfrida i Hervé z Maine. Frankowie wyszli naprzeciwko powracających z łupami Bretonów i Skandynawów. Do spotkania doszło w rejonie Brissarthe, gdzie odcięto przeciwnikowi drogę ku rzece Loarze i załadowanie łupów na łodzie. Zaatakowani zmuszeni zostali do ucieczki do pobliskiego kościoła, gdzie z miejsca zostali oblężeni przez Franków. Wieczorem wikingowie podjęli próbę wyjścia z okrążenia, atakując Franków. W wyniku bitwy śmierć poniósł Robert Mocny, Ranulf trafiony strzałą był śmiertelnie ranny, ranę odniósł także Hervé. Po stracie swoich dowódców Frankowie wycofali się.

W roku 867 roku Karol II Łysy rozpoczął pertraktacje z Salomonem, uznając go jako króla Bretanii i nadając mu hrabstwo Cotentain co skutkowało odłączeniem się hrabstwa Avranches położonego pomiędzy Cotentain a Bretanią.

Tymczasem wikingowie kontynuowali ataki na ziemie Franków. Przez kolejne lata Hastein pustoszył tereny nad Loarą: Bourges – 867, Orlean – 868, Angers – 872, co zmusiło Karola do zawiązania sojuszu z Salomonem.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Michel Dillange, Les Comtes de Poitou, Ducs d'Aquitaine (778-1204), Geste éditions, coll. « La Crèche », 1995, 304 p. (ISBN 978-2-910919-09-2), p. 63-69.