Bitwa pod Calatañazor

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bitwa pod Calatañazor
Rekonkwista
Almanzor campaigns.svg
Kampanie Al-Mansura
Czas 1002
Miejsce Calatañazor, Prowincja Soria
Terytorium Hiszpania
Wynik Zwycięstwo chrześcijan
Strony konfliktu
Coat of Arms of the Kingdom of Navarre.svg Nawarra

Pendon del Reino de Castilla.svg Kastylia

Armas de León.svg Królestwo Leónu

IslamSymbol2.svg Kalifat Kordoby
Dowódcy
Alfons V (król Leónu), Sancho III Wielki, Sancho I Garcia Al-Mansur Ibn Abi Aamir
Siły
nieznane nieznane
Straty
nieznane nieznane
ChristianitySymbol.PNG Rekonkwista IslamSymbol2.svg

Covadonga (722) - Clavijo (844) - Albelda (851) - Monte Laturce (859) - Pampeluna (907) - Valdejunquera (920) - Osma (933) - Simancas (939) - Estercuel (975) - Torrevicente (981) - Cervera (1000) - Calatañazor (1002) - Torà (1003) - Albesa (1003) - Cesar (1036) - Graus (1063) - Barbastro (1063) - Cabra (1079) - Piedra Pisada (1084) - Morella (1085) - Sagrajas (1086) - Alcoraz (1096) - Uclés (1108) - Cutanda (1120) - Fraga (1134) - Alcazar de San Juan (1137) - Coria (1138) - Oreia (1139) - Ourique (1139) - Coria (1142) - Montiel (1143) - Santarém (1147) - Lizbona (1147) - Santarém (1184) - Alarcos (1195) - Las Navas de Tolosa (1212) - Jerez (1231) - Kordoba (1236) - Sewilla (1248) - Jerez (1264) - Teba (1330) - Rio Salado (1340) - La Higueruela (1431) - Grenada (1492)

Bitwa pod Calatañazor – starcie zbrojne, które miało miejsce w roku 1002 w okresie Rekonkwisty.

Latem 1002 roku władca Kalifatu Kordoby Al-Mansur Ibn Abi Aamir zorganizował coroczną wyprawę rabunkową w kierunku Santiago de Compostela i Barcelony. Po zakończonej wyprawie Maurowie wycofali się do wyznaczonego punktu mieszczącego się w Klasztorze San Millán de la Cogolla. Przeciwko Maurom wystąpił władca Leónu Alfons V na czele wojsk Kastylii, Nawarry i Leónu. Siły te zostały wzmocnione przez oddziały Sancho I oraz Sancho III. Wojska chrześcijańskie udały się do prowincji Soria.

W rejonie Calatañazor doszło do bitwy z Maurami, która zakończyła się klęską Al-Mansura a on sam odniósł ciężkie rany, które przyczyniły się później do jego ślepoty. W sierpniu 1002 roku podczas podróży powrotnej z wyprawy do Medinaceli ciężko chory na artretyzm Al-Mansur zmarł.

Śmierć Al-Mansura uznano za wielki sukces i znacznie podniosło morale chrześcijan. Była także powodem kryzysu w samym Kalifacie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Gonzalo Martínez Díez. El condado de Castilla, 711–1038: La historia frente a la leyenda. Marcial Pons, Madrid 2005, ISBN 84-95379-94-5, S. 581–584.
  • Antonio Muñoz Molina: Stadt der Kalifen. Historische Streifzüge durch Córdoba. Rowohlt, Reinbek 1994, ISBN 3-499-13281-8.